วิทยานิพนธ์ (วท.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

งานวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัญหานวัตกรรมการจัดการไผ่เพื่อใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตกระแสไฟฟ้าจากโรงงานไฟฟ้าชีวมวล ของประเทศไทยเนื่องจากประเทศไทยในปัจจุบันยังไม่เคยนำไผ่มาเป็นวัตถุดิบในการผลิตกระแสไฟฟ้าของโรงไฟฟ้าชีวมวลและการศึกษาปัญหาครั้งนี้เพื่อทำการศึกษาและหาปัญหาที่ใช้ในการแก้ไขการขาดวัตถุดิบของโรงไฟฟ้าชีวมวลในประเทศไทยโดยใช้ไผ่เป็นวัตถุดิบ ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นเชิงคุณภาพ และใช้วิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-Dept Interview) โดยประชากรที่ใช้ในการศึกษา ประกอบด้วย 2 ส่วนได้แก่ กลุ่มเกษตรกรผู้ผลิตไผ่ กลุ่มผู้ประกอบการโรงไฟ้ฟ้าชีวมวล โดยปัจจัยที่เป็นปัญหาหลักของผู้ประกอบการโรงไฟฟ้าชีวมวลขนาดเล็กแบ่งได้ 3 ส่วน ได้แก่ 1 ค่าตอบแทนจากการขายไฟฟ้าให้กับการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคในประเทศไทย ยังให้ค่าผลตอบแทนที่น้อย 2 วัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้าชีวมวลต้องอาศัยเศษเหลือใช้ทางการเกษตร ดังนั้นถ้ากรณีที่วัตถุดิบในการผลิตกระแสไฟฟ้ามีไม่พอต่อการผลิตส่งผลให้ต้นทุนของวัตถุดิบจะมีราคาสูงเกิดจากค่าขนส่งวัตถุดิบ 3 ปัญหาสำคัญที่สุดของผู้ประกอบการโรงไฟฟ้าชีวมวลในประเทศไทยคือ ขาดการยอมรับจากชุมชนส่งผลให้เกิดผลกระทบต่อการตั้งโรงไฟฟ้าและวัตถุดิบในการผลิตกระแสไฟฟ้า การศึกษาปัญหากลุ่มที่ 2 กลุ่มเกษตรกรผู้ผลิตไผ่ ปัญหาหลักคือประเทศไทยยังมีไผ่ไม่พอต่อการใช้ภายในประเทศเพราะไผ่สามารถทำประโยชน์ในประเทศไทยได้หลายชนิด ดังนั้นจึงยังไม่พอต่อการนำไผ่ไปใช้เพื่อเป็นวัตถุดิบในการผลิตกระแสไฟฟ้า แนวทางในการแก้ไขปัญหาของ โรงไฟฟ้าชีวมวลและเกษตรกรผู้ผลิตไผ่ การทำความร่วมมือระหว่างชุมชนโดยรอบโรงไฟฟ้าชีวมวลให้มีส่วนร่วมในการเป็นเจ้าของโรงไฟฟ้าชีวมวล ซึ่งจะกลายเป็นโรงไฟฟ้าชุมชน ให้ชุมชนเป็นผู้ผลิตวัตถุดิบให้กับโรงไฟฟ้าโดยการปลูกไผ่ควบคู่กับการทำเกษตรกรรมปกติ สามารถเพิ่มรายได้ให้กับชุมชนและมีส่วนร่วมในการจัดการโรงไฟฟ้าชุมชนลดปัญหาต่างได้