วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาบัย, 2532

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเมืองเพชรบุรีใน 3 ประเด็นด้วยกัน ได้แก่ การศึกษาหาเขตอิทธิพลทางการค้าและบริการ การวิเคราะห์หาปัจจัยต่างๆ ที่มีอิทธิพลในการดึงดูดผู้บริโภค และการคำนวณหาจำนวนประชากรประเดิม โดยได้ตั้งข้อสมมติฐาน ในการวิจัยว่า "เขตอิทธิพลทางการค้าและบริการของเมืองเพชรบุรี น่าจะขึ้นอยู่กับประเภทของสินค้าและบริการ" จากการวิเคราห์ข้อมูลพบว่า 1. เขตอิทธิพลทางการค้าของเมืองเพชรบุรี มีระยะทางรัศมีเฉลี่ยประมาณ 17.77 กิโลเมตร ส่วนเขตบริการมีระยะทางรัศมีเฉลี่ยประมาณ 12.16 กิโลเมตร โดยมีเขตการค้าของร้านขายเครื่องเรือนระยะทางรัศมีเฉลี่ยไกลที่สุดเท่ากับ 20.69 กิโลเมตร 2. ปัจจัยทางด้านปริมาณสินค้า ระยะทาง ประเภทของสินค้าและบริการ ค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ระยะเวลาในการเดินทางและรายได้ของประชากร มีอิทธิพลต่อเขตการค้าและบริการของเมืองเพชรบุรี อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 โดยมีค่าใช้จ่ายในการเดินทางและปริมาณสินค้า เป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดมีค่าสหสัมพันธ์ เท่ากับ 0.59 3. จำนวนประชากรประเดิมต่ำสุดที่จะทำให้ร้านค้าแต่ละประเภทสามารถดำเนินการอยู่ได้ คือ ร้านขายของชำ 124 ร้านขายอาหาร 176 ร้านขายเสื้อผ้าสำเร็จรูป 871 ร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า 1,307 ร้านขายหนังสือแบบเรียน 2,832 และร้านขายเครื่องเรือน 3,089 สำหรับสถานบริการพบว่าจำนวนประชากรประเดิมต่ำสุด คือ ร้านเสริมสวย 395 ร้านตัดเสื้อผ้าชาย, หญิง 539 ร้านถ่ายภาพ 2,614 และบริการซ่อมรถยนต์ 3,776 ประโยชน์ที่จะได้รับจากการวิจัยครั้งนี้ ทำให้สามารถทราบถึงขอบเขตการให้บริการโดยเฉลี่ยของสินค้าและบริการแต่ละประเภทเพื่อที่จะได้นำไปวางแผนในการจัดตั้งแหล่งกลางขึ้นใหม่ได้อย่างถูกต้องและสามารถให้บริการแก่ประชากรโดยรอบได้อย่างทั่วถึง ในพื้นที่อื่นๆ ต่อไป