วิทยานิพนธ์ (ร.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2533

แม้ว่าการปกครองท้องถิ่นในรูปแบบเทศบาลของไทย ได้ถูกนำมาใช้เป็นระยะเวลาอันยาวนานอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ยังไม่อาจที่จะเป็นสถาบันหลักในการพัฒนาการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยได้อย่างแท้จริง ทั้งนี้เพราะปัญหาอันเนื่องมาจากความไม่พร้อมของกลุ่มทางการเมืองท้องถิ่น ที่มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งต่อระบบการเมืองท้องถิ่นรูปแบบเทศบาล การศึกษาครั้งนี้ จึงมีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาถึงลักษณะของการก่อกำเนิดกลุ่มทางการเมืองท้องถิ่นในระบบเทศบาล และความเข้มแข็งหรือความอ่อนแอของกลุ่มดังกล่าว ตลอดจนศึกษาถึงลักษณะและสาเหตุของความขัดแย้งที่เกิดขึ้นภายในกลุ่ม ผลการศึกษาพบว่า การรวมตัวกันขึ้นเป็นกลุ่มทางการเมืองท้องถิ่นนั้น อาศัยรากฐานของความสัมพันธ์ส่วนตัว ตามระบบของพรรคพวกและระบบอุปถัมภ์ ระหว่างผู้นำของกลุ่มกับบรรดาสมาชิก การเข้าร่วมกับกลุ่มของสมาชิก ด้วยเพราะเห็นความสำคัญของหัวหน้ากลุ่มและผลประโยชน์ที่อาจได้รับจากการเป็นผู้รับการอุปถัมภ์ หรือ จากการเข้ามาทำหน้าที่ในฐานะฝ่ายบริหาร ลักษณะดังกล่าวเป็นการยึดถือตัวบุคคลมากกว่าหลักการ หรือนโยบายของกลุ่ม ทำให้กลุ่มมีความอ่อนแอ และง่ายต่อการเกิดปัญหาความขัดแย้ง ปัญหาความขัดแย้งที่เกิดขึ้น เพราะสมาชิกมีความต้องการที่จะเข้าไปมีอำนาจ และให้ได้มาซึ่งผลประโยชน์ทางการเมืองท้องถิ่นต่างๆ นั่นเอง แต่กลุ่มไม่สามารถจัดสรรอำนาจและผลประโยชน์ดังกล่าวได้อย่างเป็นที่พึงพอใจของสมาชิก และส่งผลต่อการสลายของกลุ่มในที่สุด