วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2534

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกของภาวะซึมเศร้าและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่นที่กระทำผิดกฎหมาย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้คือ วัยรุ่นที่กระทำผิดกฎหมายในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางจำนวน 300 คน โดยแบ่งเป็นสถานฝึกและอบรมบ้านกรุณา จำนวน 150 คน สถานแรกรับบ้านเมตตา จำนวน 90 คน สถานฝึกและอบรมบ้านปรานี จำนวน 30 คน และสถานกักและอบรมบ้านอุเบกขา จำนวน 30 คน โดยใช้แบบทดสอบ CES-D (Center of Epidemiological Studies Depression Scale) และแบบสอบถามที่เกี่ยวกับปัจจัยต่างๆ ที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะซึมเศร้า ผลการวิเคราะห์ข้อมูลสรุปได้ว่า 1. ความชุกของภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่นที่กระทำผิดกฎหมายเท่ากับร้อยละ 66.3 2. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะซึมเศร้า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติได้แก่ 2.1 ปัจจัยทางด้านร่างกาย ได้แก่ การเจ็บป่วยทางด้านจิตใจของบิดา และพี่น้อง (ที่ระดับ .01) การเจ็บป่วยทางด้านจิตใจของมารดา (ที่ระดับ .05) 2.2 ปัจจัยทางจิตสังคม ได้แก่ สถานภาพทางการศึกษา รายได้ของครอบครัว สถานที่ที่วัยรุ่นกระทำผิดกฎหมายอยู่ในขณะเก็บข้อมูล ความสัมพันธ์ระหว่างวัยรุ่นที่กระทำผิดกฎหมายกับบิดมารดาและพี่น้อง การเจ็บป่วยทางด้านจิตใจของวันรุ่นที่กระทำผิดกฎหมาย การคาดหวังต่ออนาคตในภายภาคหน้า (ที่ระดับ .01) ระยะเวลานานที่ศาลตัดสินให้เข้าอยู่ในสถานพินิจและคุ้มครองเด็ก และวิธีการแก้ปัญหาเมื่อสมาชิกคนในคนหนึ่งเกิดปัญหาขึ้น (ที่ระดับ .05)