วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2531

การระงับข้อพิพาทแรงงานโดยศาล ไม่ว่าศาลในที่นี้จะเรียกว่า “ศาลแรงงาน” หรือชื่ออย่างอื่น วัตถุประสงค์ในการจัดตั้งขึ้นมาก็เพื่อต้องการยุติข้อพิพาททางแรงงานที่เกิดขึ้น มิให้ลุกลามต่อไปโดยเร็วที่สุด โดยลักษณะและเขตอำนาจของศาลแรงงานนั้นจะแตกต่างกันออกไปตามระบบการแรงงานสัมพันธ์ที่ต่างกัน ประเทศไทยได้มีการจัดตั้งศาลแรงงานขึ้น เป็นไปตามระบบการแรงงานสัมพันธ์ระบบอนุญาโตตุลาการบังคับ ปัจจุบันศาลแรงงานไทยได้จัดตั้งขึ้นมานานถึง 7 ปีแล้ว ย่อมมีข้อขัดข้องและความไม่เหมาะสมเกิดขึ้นหลายประการ เพราะสภาพสังคมและเศรษฐกิจย่อมมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ปัญหาทางด้านแรงงานก็มีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จะชี้ให้เห็นถึงปัญหาข้อขัดข้องต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับศาลแรงงานของไทย โดยเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับเขตอำนาจศาลในคดีเกี่ยวกับแรงงาน ซึ่งมีปัญหาเกิดขึ้นแยกพิจารณาได้เป็น 2 ส่วนคือ 1. ในส่วนที่เกี่ยวกับเขตศาลที่ยังไม่เปิดโอกาสให้ความสะดวกแก่คู่กรณีใช้สิทธิยื่นฟ้องได้เท่าที่ควร 2. ในส่วนที่เกี่ยวกับอำนาจพิจารณาของศาล ศาลแรงงานในปัจจุบันมีอำนาจครอบคลุมอยู่เฉพาะคดีเกี่ยวกับแรงงานส่วนแพ่งเพียงบางส่วนเท่านั้น ยังมีคดีเกี่ยวกับแรงงานส่วนแพ่งอื่นๆ และคดีเกี่ยวกับแรงงานส่วนอาญาไปอยู่ในอำนาจพิจารณาของศาลยุติธรรมธรรมดาอื่น ซึ่งน่าจะเป็นการขัดต่อวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งศาลแรงงาน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงเสนอความเห็นว่า ควรมีการเปิดโอกาสให้มีการฟ้องคดีให้สะดวกขึ้น และควรที่จะรวบรวมคดีเกี่ยวกับแรงงานส่วนแพ่งอื่นๆ ที่ปัจจุบันไม่อยู่ในอำนาจพิจารณาของศาลแรงงาน รวมทั้งคดีเกี่ยกับแรงงานส่วนอาญาให้มาอยู่ในอำนาจพิจารณาของศาลแรงงาน