วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2530

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถภาพสมอง ด้านการจำทางรูปภาพกับผลสัมฤทธิ์ทางทักษะในกีฬาเทเบิลเทนนิสของนักเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักเรียนชายหญิงในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 280 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบทักษะกีฬาเทเบิลเทนนิสด้านการตีโต้ของ มอท กับ ลอคฮารต์ (Mott & Lockhart) และ ด้านการเสริฟของ อำนวยโชค รื่นเริง และแบบทดสอบสมรรถภาพทางสมองด้านการจำทางรูปภาพของ จรินทร์ ประสงค์สม นำข้อมูลที่ได้จากการทดสอบไปแปลงเป็นคะแนน “ที” ปกติ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และสหสัมพันธ์พหุคุณ ทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติด้วย ที-เทสต์ (t-test) และเอฟ-เทสต์ (F-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. สมรรถภาพสมองด้านการจำทางรูปภาพรวมมีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางทักษะในกีฬาเทเบิลเทนนิสที่ระดับความมีนัยสำคัญ .01 2. สมรรถภาพสมองด้านการจำทางรูปภาพแบระบบมีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางทักษะในกีฬาเทเบิลเนนิสที่ระดับความมีนัยสำคัญ .01 3. สมการถดถอยเพื่อทำนายผลสัมฤทธิ์ทางทักษะในกีฬาเทเบิลเทนนิส (Y) ด้วยตัวทำนายจากสมรรถภาพสมองด้านการาจำทางรูปภาพแบบระบบ (X4) โดยใช้คะแนนดังนี้ จากคะแนนดิบ Ŷ = 38.1286 + .2374X4 จากคะแนนมาตรฐาน ẐY = .2598ZX4