วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2538

การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อวิเคราะห์การนำเสนอเนื้อหาทางวัฒนธรรมไทยในหนังสือพิมพ์รายวันภาษาไทย จากการเปรียบเทียบ ความถี่ รูปแบบ ขอบข่าย เนื้อหา บทบาทในการนำเสนอเนื้อหาและประเภทของวัฒนธรรมที่ใช้ในการนำเสนอเนื้อหาทางวัฒนธรรมไทยของหนังสือพิมพ์ ในช่วงก่อนและหลังประกาศปีรณรงค์วัฒนธรรมไทย โดยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหาในหนังสือพิมพ์รายวันภาษาไทย 6 ชื่อฉบับได้แก่ ไทยรัฐ เดลินิวส์ ข่าวสด มติชน สยามรัฐและผู้จัดการรายวัน รวมระยะเวลาในการทำวิจัยทั้งสิ้น 16 เดือน โดยแบ่งเวลาเป็น 2 ช่วงคือ ช่วงก่อนประกาศปีรณรงค์วัฒนธรรมไทย (1 ม.ค. – 30 ส.ค. 2536) และช่วงหลังประกาศปีรณรงค์วัฒนธรรมไทย ( 1 ม.ค. – 30 ส.ค. 2537) จำนวนกลุ่มตัวอย่างรวมทั้งสิ้น 372 ฉบับ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติร้อยละ ส่วนการทดสอบสมมุติฐานใช้ t-test และไคว์สแควร์ ผลการวิจัยพบว่า 1. การเปรียบเทียบความแตกต่างในเรื่องของความถี่ในการนำเสนอทางวัฒนธรรมไทยของหนังสือพิมพ์รายวันภาษาไทยทั้ง 6 ชื่อฉบับ ในช่วงก่อนและหลังประกาศปีรณรงค์วัฒนธรรมไทย พบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยหนังสือพิมพ์สยามรัฐ จะนำเสนอเนื้อหาทางวัฒนธรรมไทยมากที่สุด รองลงมาได้แก่ เดลินิวส์ มติชน ผู้จัดการรายวัน ไทยรัฐ และข่าวสด 2. ด้านรูปแบบการนำเสนอ ซึ่งจำแนกเป็น ข่าวบทความ สารคดี คอลัมน์ประจำและบทบรรณาธิการ พบว่า ในช่วงก่อนและหลังประกาศปีรณรงค์วัฒนธรรมไทย รูปแบบในการนำเสนอเนื้อหาทางวัฒนธรรมไทย ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 3. ขอบข่ายเนื้อหาทางวัฒนธรรมไทย ที่นำเสนอในหนังสือพิมพ์ทั้ง 6 ชื่อฉบับ ทั้งช่วงก่อนและหลังประกาศปีรณรงค์วัฒนธรรมไทย พบว่าไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยทั้ง 6 ชื่อฉบับจะนำเสนอเนื้อหาในขอบข่ายเกี่ยวกับศิลปกรรมไทยและภาษาไทยมากที่สุด 4. บทบาทในการนำเสนอเนื้อหาทางวัฒนธรรมไทยของหนังสือพิมพ์ทั้ง 6 ชื่อฉบับ ทั้งช่วงก่อนและหลังประกาศปีรณรงค์วัฒนธรรมไทย พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 โดยในช่วงก่อนรณรงค์จะเป็นบทบาทในการเป็นผู้แจ้งข่าวสารมากที่สุด และหลังรณรงค์จะมีบทบาทเป็นผู้ให้การสนับสนุนและร่วมมือ 5. สำหรับประเภทของวัฒนธรรมที่ใช้ในการนำเสนอเนื้อหาทางวัฒนธรรมไทย ทั้งช่วงก่อนและหลังประกาศปีรณรงค์วัฒนธรรมไทย พบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยสัดส่วนของการนำเสนอประเภทวัฒนธรรมในระดับนามธรรมของช่วงหลังประกาศปีรณรงค์จะมากกว่า