วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

จากการศึกษารวม 10 กรณี โดยการทำการเลียนแบบการควบคุมและการศึกษาวิเคราะห์การควบคุมแบบคาสเคดจำนวน 185 กระบวนการ ซึ่งกระบวนการควบคุมทั้งกระบวนการแรกและกระบวนการที่สองจะประเมินแบบจำลองให้เป็นแบบจำลองอันดับหนึ่งที่มีเดดไทม์ ค่าของเดดไทม์และเวลาของกระบวนการในการทำการเลียนแบบในแต่ละครั้งจะถูกเปลี่ยนแปลงค่าออกไปให้มีค่าต่างๆ กัน ในกรณีที่เดดไทม์ของลูพในมีค่าน้อย การควบคุมแบบคาสเคดจะแสดงให้เห็นว่า สามารถควบคุมกระบวนการได้ดีกว่าการควบคุมแบบป้อนกัลป์แบบดั้งเดิมเป็นอย่างมาก แต่การควบคุมทั้งสองแบบนี้จะไม่แตกต่างกันมากนักเมื่อเดดไทม์ในกระบวนการที่สองมีค่ามาก การเพิ่มขึ้นของเดดไทม์ในลูพนอกจะไม่สร้างความแตกต่างกันมากนักในการเปรียบเทียบกันระหว่างการควบคุมแบบคาสเคดและการควบคุมแบบป้อนกลับแบบดั้งเดิม จากการศึกษาสรุปว่า ควรนำการควบคุมแบบคาสเคดมาใช้เป็นอย่างยิ่งเมื่อสัดส่วนเดดไทม์ (อัตราส่วนระหว่างเดดไทม์ต่อผลรวมของเดดไทม์และเวลาของกระบวนการ) มีค่าน้อยกว่า 0.325 ในขณะที่อาจจะใช้การควบคุมแบบคาสเคดตามความจำเป็นเมื่อสัดส่วนเดดไทม์มีค่ามากกว่า 0.325 และควรทำการทดสอบผลการควบคุมโดยการทำการเลียนแบบ เพื่อสรุปผลในแต่ละกรณีๆ ไป