วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้กิจกรรมเน้นงานปฏิบัติที่มีต่อความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ของนักเรียนนายเรืออากาศชั้นปีที่ 2 โรงเรียนนายเรืออากาศ ตัวอย่างประชากร คือ นักเรียนนายเรืออากาศชั้นปีที่ 2 ปีการศึกษา 2539 จำนวน 2 กลุ่ม กลุ่มละ 20 คน ซึ่งมีพื้นความรู้ทางด้านภาษาอังกฤษ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 กลุ่มที่ 1 เป็นกลุ่มทดลอง ได้รับการสอนโดยใช้กิจกรรมเน้นงานปฏิบัติ ผู้เรียนทำงานกลุ่มเล็กและงานคู่ ส่วนกลุ่มที่ 2 เป็นกลุ่มควบคุม ได้รับการสอนปกติตามคู่มือครู มีครูเป็นจุดศูนย์กลางในการสอน ผู้เรียนทำงานเดี่ยว ผู้วิจัยเป็นผู้สอนทั้ง 2 กลุ่ม ด้วยตนเอง เป็นเวลา 5 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 10 คาบ ต่อ 1 กลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แผนการสอนกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองอย่างละ 10 แผน และแบบสอบวัดความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทักษะฟัง พูด อ่าน และเขียน ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นโดยได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาและความถูกต้องในการใช้ภาษาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน แบบสอบมีค่าระดับความยากระหว่าง 0.25-0.80 มีค่าอำนาจจำแนกระหว่าง 0.20-0.70 และมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.86 ผลการวิจัยพบว่า ความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทักษะรวมและแต่ละทักษะคือ ฟัง พูด อ่าน และเขียนของนักเรียนนายเรืออากาศชั้นปีที่ 2 ที่ได้รับการสอนโดยใช้กิจกรรมเน้นงานปฏิบัติสูงว่านักเรียนนายเรืออากาศที่ได้รับการสอนปกติตามคู่คือครู อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01