วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2531

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการนำประสบการณ์การเรียนรู้จากวิชาสุขศึกษาหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้นไปใช้ในชีวิตประจำวัน และเปรียบเทียบการนำประสบการณ์การเรียนรู้จากวิชาสุขศึกษา หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้นไปใช้ในชีวิตประจำวันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี่ที่ 4 ในเขตการศึกษา 9 ตามตัวแปรเพศ ผู้วิจัยได้นำแบบสอบถามไปทดสอบยังกลุ่มตัวอย่างประชากร ซึ่งเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 800 คน จาก 10 โรงเรียน ในเขตการศึกษา 9 แบ่งเป็น นักเรียนชายจำนวน 400 คน นักเรียนหญิงจำนวน 400 คน ได้รับแบบสอบถามคืนมา 800 ฉบับคิดเป็นร้อยละ 100 และได้นำแบบสอบถามมาวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ มัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบนมาตรฐาน และค่าที (t – test) ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนนำประสบการณ์การเรียนรู้จากวิชาสุขศึกษาไปใช้ในชีวิติประจำวันเป็นครั้งคราวและไม่ได้นำประสบการณ์การเรียนในเรื่อง การให้ความช่วยเหลือผู้ป่วยที่ต้องผายปอด และนวดหัวใจไปใช้ในชีวิตประจำวัน เพราะนักเรียนขาดความชำนาญและความพร้อมในการนำไปใช้ในสภาพการณ์จริง 2. การเปรียบเทียบการนำประสบการณ์การเรียนรู้จากวิชาสุขศึกษาไปใช้ในชีวิตประจำวันของนักเรียนชายและนักเรียนหญิง พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยนักเรียนหญิงมีการนำเอาประสบการณ์การเรียนรู้ไปใช้ในชีวิตประจำวันได้มากกว่านักเรียนชาย