วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2531

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมาย คือ 1) เพื่อศึกษาพัฒนาการของหลักสูตรการสอนสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ในสถาบันอุดมศึกษา 2) เพื่อศึกษาอิทธิพลของแนวคิดตะวันตกที่มีต่อหลักสูตรการสอนเศรษฐศาสตร์ 3) เพื่อวิเคราะห์ผลของแนวคิดตะวันตกต่อหลักสูตรการสอนวิชาเศรษฐศาสตร์ในระดับอุดมศึกษา ผลการวิจัย พบว่า พัฒนาการของหลักสูตรการสอนสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ในสถาบันอุดมศึกษาไทย มีจุดเริ่มต้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2454 ที่มีการพิมพ์เผยแพร่หนังสือทรัพยศาสตร์ และจากกลุ่มคนที่มีโอกาสไปศึกษาต่อในยุโรปและอเมริกา พ.ศ. 2477 วิชาเศรษฐศาสตร์ได้จัดสอนในหลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิตของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นแห่งแรก และมีการพัฒนาการเรียนการสอนเศรษฐศาสตร์มากขึ้นในช่วง พ.ศ. 2504 พ.ศ. 2509 โดยส่งอาจารย์ไปศึกษาต่อในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นจำนวนมาก และมีการปรับปรุงหลักสูตร โดยจำลองแบบจากประเทศตะวันตกตามที่ได้รับประสบการณ์เรียนรู้มา อิทธิพลของแนวคิดตะวันตกที่มีต่อหลักสูตรการสอนเศรษฐศาสตร์ จะปรากฏในโครงสร้างหลักสูตร นับตั้งแต่การกำหนดวัตถุประสงค์ การจัดรายวิชาเรียน เนื้อหาสาระของวิชาตลอดจนหลักการทฤษฎีที่นำมาใช้ในการเรียนการสอน ที่ลอกเลียนแบบตะวันตกมาใช้ในการเรียนการสอบ นอกจากนี้ ความช่วยเหลือจากต่างประเทศในลักษณะการให้ทุนวิจัย และการให้ทุนอาจารย์ไปศึกษาต่อในสหรัฐอเมริกา การใช้ตำราจากต่างประเทศประกบการเรียนการสอน สิ่งเหล่านี้ย่อมมีอิทธิพลต่อหลักสูตร และการสอนเศรษฐศาสตร์ในสถาบันอุดมศึกษาไทยด้วย ดังนั้นผลกระทบที่เกิดขึ้นจึงทำให้หลักสูตรและการสอนเศรษฐศาสตร์ในสถาบันอุดมศึกษาไทยไม่มีพื้นฐานหรือแนวความคิด และข้อความรู้ด้านเศรษฐศาสตร์ไทยอย่างแท้จริง ข้อความรู้ของหลักสูตรและการสอนที่มีอยู่ในสถาบัน จึงไม่สามารถนำไปอธิบายปรากฎการณ์ทางเศรษฐศาสตร์ของสังคมไทยได้ หรือไม่สามารถนำไปเสนอแนะแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจของประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพ