| ชื่อเรื่อง | : | การศึกษาการนำมะนาวและวัสดุเหลือใช้จากมะนาวมาพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางและอาหารแปรรูป |
| นักวิจัย | : | อมรรัตน์ ถนนแก้ว , เถวียน บัวตุ่ม , สมฤทัย จิตภักดีบดินทร์ |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2549 |
| อ้างอิง | : | - |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | แผนงานวิจัยนี้เป็นการศึกษาถึงการนำมะนาวและวัสดุเหลือใช้จากมะนาว
ได้แก่ เปลือกมะนาว มาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ทางเครื่องสำอางและอาหารแปรรูป ได้แก่ ครีมรักษาอาการส้นเท้าแห้งแตก,
แผ่นแปะผิวหนังที่ทำจากเปคติน, และขนมอบจากเปคติน
นอกจากนั้นแผนงานวิจัยยังได้ศึกษาแนวทางการปลูกมะนาวบนดินของเหมืองแร่เก่าในตำบลทุ่งขมิ้น
อำเภอนาหม่อม จังหวัดสงขลา ซึ่งเป็นเหมืองร้าง
ไม่ได้ดำเนินการเกี่ยวกับเหมืองแร่มานานแล้ว แผนงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาอาชีพเสริมให้เกิดรายได้เพิ่มแก่ชาวบ้านตำบลทุ้งขมิ้น
อำเภอนาหม่อม จังหวัดสงขลา
นอกจากนั้นจะได้ถ่ายทอดความรู้แก่ชุมชนโดยการอบรมหรือประชุมเชิงปฏิบัติการ
พบว่าการปลูกมะนาว มะนาวพันธุ์หนังและพันธุ์ไข่ มีอัตรารอดชีวิตมากกว่าพันธุ์แป้นทราย
คือร้อยละ 65.00±21.21(n=20) ด้วยปุ๋ยสูตร 15-15-15
และสูตร 12-24-12
แต่ผลผลิตต่อต้นของมะนาวพันธุ์ไข่ให้ผลผลิตมากกว่ามะนาวพันธุ์หนังและพันธุ์แป้นทรายเล็กน้อย
คือให้ผลผลิต 166.83±3.06(n=7) ผล/ต้น และมะนาวมีรอบการผลิต
1 รอบต่อปี นอกจากนี้การใช้ปุ๋ยสูตร 15-15-15 ในปริมาณ 1.0 กิโลกรัม/ต้น/ครั้ง
ให้ผลทั้งต่ออัตราการรอดชีวิตและผลผลิตดีที่สุด สำหรับครีมรักษาส้นเท้าแห้งแตก
สูตรครีม A1 ที่มีมะนาว 10%w/w เป็นครีมที่เหมาะสมที่สุด สามารถลดรอยแตกของส้นเท้าได้ดี
และเปลือกมะนาวที่เหลือจากการสกัดน้ำมะนาวออกแล้ว นำไปสกัดเปคตินได้โดยใช้สภาวะที่เหสมะสมคือ
ใช้กรดเกลือในการสกัดที่มีความเข้มข้นร้อยละ 10 ปรับให้สารละลายที่จะสกัดมี pH
เป็น 2 และใช้เวลาในการสกัด 60 นาที ซึ่งจะได้น้ำหนักแห้งของสารสกัดจากเปลือกในมะนาวร้อยละ
2.34±0.05 เปคตินที่สกัดจากเปลือกมะนาว
สามารถนำไปใช้เป็นสารก่อฟิล์มในการเตรียมเป็นฟิล์มซึ่งนำไปใช้เป็นแผ่นแปะผิวหนังเพื่อใช้เป็นตัวนำส่งยาทางผิวหนังได้
ความเข้มข้นของเปคตินที่เหมาะสมทำให้ได้แผ่นฟิล์มคือ 5-10%
สูตรตำรับที่ใช้ในการเตรียมเป็นแผ่นแปะที่มีสมบัติที่เหมาะสมที่สุดในการศึกษามีส่วนประกอบ
คิดเป็นร้อยละโดยน้ำหนักดังนี้ Pectin 10%, Glycerin 7%, Polyethylene glycol 400: 3%, Paraben concentrate 1% และน้ำจนครบ 100% และคุกกี้เสริมเพคติน
ร้อยละ 2.23 มีแนวโน้มมีการเปลี่ยนแปลงสัดส่วนกายที่ลดลง
และพบว่าการบริโภคคุกกี้เสริมเพคตินทำให้ความถี่ของมื้ออาหาร
และความถี่ในการบริโภคอาหารระหว่างมื้อลดลง
รวมทั้งทำให้ความถี่ในการขับถ่ายของผู้ทดสอบเพิ่มขึ้น โดยต้นทุนของผลิตภัณฑ์อยู่ในศักยภาพเชิงพาณิชย์ |
| บรรณานุกรม | : |
อมรรัตน์ ถนนแก้ว , เถวียน บัวตุ่ม , สมฤทัย จิตภักดีบดินทร์ . (2549). การศึกษาการนำมะนาวและวัสดุเหลือใช้จากมะนาวมาพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางและอาหารแปรรูป.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. อมรรัตน์ ถนนแก้ว , เถวียน บัวตุ่ม , สมฤทัย จิตภักดีบดินทร์ . 2549. "การศึกษาการนำมะนาวและวัสดุเหลือใช้จากมะนาวมาพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางและอาหารแปรรูป".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. อมรรัตน์ ถนนแก้ว , เถวียน บัวตุ่ม , สมฤทัย จิตภักดีบดินทร์ . "การศึกษาการนำมะนาวและวัสดุเหลือใช้จากมะนาวมาพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางและอาหารแปรรูป."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2549. Print. อมรรัตน์ ถนนแก้ว , เถวียน บัวตุ่ม , สมฤทัย จิตภักดีบดินทร์ . การศึกษาการนำมะนาวและวัสดุเหลือใช้จากมะนาวมาพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางและอาหารแปรรูป. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี; 2549.
|
ridm@nrct.go.th ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย รายการโปรดที่คุณเลือกไว้
