| ชื่อเรื่อง | : | การศึกษาเบื้องต้นในการนำฟิล์มเพคตินจากมะนาวไปใช้ในการรักษาบาดแผล |
| นักวิจัย | : | สมฤทัย จิตภักดีบดินทร์ |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2549 |
| อ้างอิง | : | - |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ศึกษาถึงอิทธิพลของตัวแปรต่างๆที่มีผลต่อพฤติกรรมการสกัดเปคตินจากเปลือกด้านในของมะนาวซึ่งเป็นวัสดุเหลือทิ้ง
และศึกษาสมบัติทางกายภาพ และสมบัติทางเคมีของสารสกัดเปคตินที่ได้
สำหรับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการสกัดเปคติน ที่ศึกษาได้แก่ กรดที่ใช้ในการปรับ pH ของสารละลายที่จะสกัดให้มี pH 2 หรือ 3
โดยใช้เวลาในการสกัด 30 หรือ 60 นาที ได้แก่ กรดเกลือ, กรดซัลฟูริค หรือกรดฟอสฟอริก
พบว่าสภาวะที่เหมาะสมต่อการสกัดเปคตินจากเปลือกมะนาว
คือ ใช้กรดเกลือที่มีความเข้มข้นร้อยละ 10 โดยน้ำหนักปรับให้สารละลายที่จะสกัดมี pH
2 และใช้เวลาในการสกัด 60 นาที จะได้สารสกัดเปคตินจากเปลือกด้านในของมะนาวคิดเป็นน้ำหนักแห้งร้อยละ
2.34±0.05 สารสกัดเปคตินที่ได้ทุกเงื่อนไขการสกัดมีสมบัติทางกายภาพและเคมีไม่แตกต่างกัน
กล่าวคือเปคตินที่ได้มีลักษณะภายนอกเป็นผงละเอียด ร่วน ดูดความชื้นได้ง่าย
จะแตกต่างกันเพียงสีของผงละเอียด ซึ่งมีสีตั้งแต่สีเนื้อถึงสีน้ำตาล
ทำให้เปคตินทุกการสกัดละลายน้ำได้สารละลายใสสีเหลืองถึงน้ำตาลเข้ม โดยมี pH
อยู่ระหว่าง 3-4 และเมื่อเติมกรดหรือด่างจะเกิด gel หรือตะกอนวุ้นสีขาว สารสกัดเปคตินจากเปลือกในของมะนาวทุกการสกัดจะเกิดเป็นตะกอนวุ้นในการทดสอบ
Ferric ChlorideTest,
การทดสอบโพลีแซคคาไรด์, การทดสอบสารพวกเปคติน และได้สารละลายสีน้ำตาลใสในการทดสอบ Seliwanoff’s
test และ Iodine test
ได้สารละลายสีน้ำเงินในการทดสอบ Fehling’s test โดยมีค่า methoxy content ต่ำ คือ ร้อยละ 24.42 ± 4.08 และค่า Loss on
drying ร้อยละ 5.62 ± 1.06 ของน้ำหนักสาร สูตรตำรับสารละลายข้นหนืดของสารสกัดเปค ตินจากเปลือกด้านในของมะนาว10-20%w/w และมี Glycerin 10%w/w เป็น plasticizer เมื่อเทสารละลายข้นหนืดที่ได้ 10 มล.ลงในจาน Petri-dish ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 5 เซนติเมตรที่ปราศจากเชื้อ
และผึ่งลมไว้ให้แข็งตัวที่อุณหภูมิห้อง ก่อนทำให้แห้งในตู้อบ 45oC
เป็นเวลา 24 ชั่วโมง จะได้แผ่นฟิล์มซึ่งมีความหนาของแผ่นฟิล์มเฉลี่ย
1.53 ± 0.09 มม. และน้ำหนักของแผ่นฟิล์มขนาด 2x2 ตร.ซม.เฉลี่ยหนัก 0.0465 ± 0.0049 กรัม ลักษณะเป็นแผ่นฟิล์มใส
มีสีเหลืองอ่อนๆถึงไม่มีสี มีความยึดหยุ่นพอสมควร มีความคงตัวในสภาวะปกติ แต่ในสภาวะเร่งฟิล์มใสคงมีสีเหลืองอ่อนถึงไม่มีสีเช่นเดิม
แต่ความยึดหยุ่นลดลง ลักษณะเปราะเล็กน้อย
เมื่อนำแผ่นฟิล์มไปทดสอบรักษาบาดแผลบนผิวหนังของหนู พบว่าแผลด้านที่ใช้สารสกัดเปคตินจากเปลือกด้านในของมะนาว
จะมีขนาดของแผลลดลงจากแผลที่เกิดขึ้นในครั้งแรกมากกว่าแผลด้านที่ควบคุมไม่ใช้สารสกัด
เปคติน ร้อยละ 3.3±1.2
อย่างมีนัยสำคัญ ด้วยระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 |
| บรรณานุกรม | : |
สมฤทัย จิตภักดีบดินทร์ . (2549). การศึกษาเบื้องต้นในการนำฟิล์มเพคตินจากมะนาวไปใช้ในการรักษาบาดแผล.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. สมฤทัย จิตภักดีบดินทร์ . 2549. "การศึกษาเบื้องต้นในการนำฟิล์มเพคตินจากมะนาวไปใช้ในการรักษาบาดแผล".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. สมฤทัย จิตภักดีบดินทร์ . "การศึกษาเบื้องต้นในการนำฟิล์มเพคตินจากมะนาวไปใช้ในการรักษาบาดแผล."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2549. Print. สมฤทัย จิตภักดีบดินทร์ . การศึกษาเบื้องต้นในการนำฟิล์มเพคตินจากมะนาวไปใช้ในการรักษาบาดแผล. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลโครงสร้างพื้นฐานภาครัฐด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี; 2549.
|
ridm@nrct.go.th ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย รายการโปรดที่คุณเลือกไว้
