วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษประเภทต่างๆ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษสูงและต่ำ ในโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร ตัวอย่างประชากรเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 401 คน ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษและแบบสอบวัดความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษประเภทต่างๆ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น และได้รับการตรวจสอบความตรงของเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน แบบสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษมีค่าระดับความยากระหว่าง 0.20-0.76 ค่าอำนาจจำแนกระหว่าง 0.23-0.76 และค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.96 แบบสอบวัดความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษประเภทต่างๆ มีค่าระดับความยากเท่ากับ 0.50 -0.55 ค่าอำนาจจำแนกระหว่าง 0.24-0.26 และค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.70 ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละ และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผู้วิจัยแบ่งกลุ่มนักเรียนออกเป็นกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษสูง จำนวน 108 คน และกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษต่ำ 27% จำนวน 108 คน ผลการวิจัยปรากฏดังนี้ 1. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษสูงมีความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษต่างๆ ดังนี้ ความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษแบบบรรยายมีค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละเท่ากับ 51.76 ความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษแบบเล่าเหตุการณ์เท่ากับ 55.69 และความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษแบบจงใจเท่ากับ 46.45 2. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษต่ำมีความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษประเภทต่างๆ ดังนี้ ความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษแบบบรรยายมีค่ามัชฌิมเลขคณิตคิดเป็นร้อยละเท่ากับ 28.88 ความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษแบบเล่าเหตุการณ์เท่ากับ 32.12 ความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษแบบจูงใจเท่ากับ 20.12