วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการศึกษาสมรรถนะของระบบปฏิบัติการลินุกซ์บนระบบฝังตัวที่นำมาทำเป็นตัวควบคุมการสื่อสารของเครื่องบินแบบไม่มีคนบังคับอยู่บนเครื่อง (ยูเอวี) โดยตัวควบคุมการสื่อสารนี้จะต้องรับส่งข้อมูลผ่านช่องทางข้อมูลอนุกรม 8 ช่องพร้อมกันที่อัตราบอด 9600 บิดต่อวินาทีและมีปริมาณงาน 38400 บิตต่อวินาที โดยโปรแกรมควบคุมการทำงานของแต่ละช่องทางข้อมูลอนุกรมจะเป็นแบบสายโยงใยซึ่งเป็นอิสระจากกัน ผลการทดสอบบนระบบฝังตัว 2 ชนิดคือ พีซี/104และ RISC คอมพิวเตอร์ซึ่งมีบัสแบบไอเอสเอที่ใช้สัญญาณขอขัดจังหวะแบบขอบและบัสแบบพีซีไอที่ใช้สัญญาณขอขัดจังหวะแบบระดับตามลำดับ พบว่าพีซี/104 ที่เลือกใช้ไม่สามารถทดสอบใช้งานช่องทางข้อมูลอนุกรมส่วนต่อขยายที่เกิน 4 ช่องทางมาตรฐานได้ เนื่องจากขาดโปรแกรมขับที่เหมาะสมและเมื่อทดสอบเพียง 4 ช่องทางในสภาวะภาระงานปกติที่ 9600 บิตต่อวินาทีด้วยกรรมวิธีรับส่งสัญญาณจะมี excess time สูงสุดถึง 50.4 และ 26.1 มิลลิวินาทีที่การแบ่งเวลา 10 และ 100 มิลลิวินาทีตามลำดับ ซึ่งค่อนข้างมากเมื่อเทียบกับกรอบความที่ใช้รับส่งขนาด 73 มิลลิวินาที ในขณะที่ RISC คอมพิวเตอร์จะมี excess time สูงสุดเพียง 7.3 มิลลิวินาทีที่ปริมาณงาน 70440 บิตต่อวินาที ซึ่งมีค่าไม่เกิน 10% ของความยาวกรอบความ จึงสามารถนำมาใช้เป็นตัวควบคุมการสื่อสารต้องการได้อย่างน่าเชื่อถือ

วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549