วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

ความผิดพลาดของการรักษาความปลอดภัยในการทำงานของระบบคอมพิวเตอร์และสารสนเทศในองค์กร หมายถึงความเสียหายอย่างมากสำหรับองค์กร ดังนั้นจึงต้องมีการป้องกันความผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้น รวมถึงการป้องกันการโจมตีจากผู้ไม่หวังดีต่อระบบ เพื่อลดความเสี่ยงต่อความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น จากปัญหาดังกล่าวเป็นแรงผลักดันให้มีแนวคิดและงานวิจัยในการป้องกันความเสียหายดังกล่าว โดยการเพิ่มความสามารถในด้านการรักษาความปลอดภัยให้กับระบบปฏิบัติการ เมื่อศึกษาจากระบบปฏิบัติการลินุกซ์ พบว่ามี 2 แนวทาง แนวทางหนึ่งคือ การเสริมความแข็งแกร่งให้กับระบบ ส่วนอีกแนวทางหนึ่งคือเปลี่ยนแปลงการควบคุมการเข้าถึงของระบบ ด้วยวิธีที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้น เพื่อลดช่องทางในการโจมตีระบบ ในงานวิจัยนี้ จึงได้ทำการวิเคราะห์ความสามารถในการป้องกันจุดอ่อนในรูปแบบต่างๆ โดยทำการคัดเลือกและจัดกลุ่มให้กับรายการของจุดอ่อนที่พบในระบบลินุกซ์ที่มีการรวบรวมในรายการซีวีอี และทำการวิเคราะห์การทำงานของการเสริมความปลอดภัยในระบบลินุกซ์ในการเพิ่มความแข็งแกร่ง และการใช้แอลเอสเอ็ม ซึ่งเป็นโครงร่างสำหรับการเพิ่มเติมการควบคุมการเข้าถึงของลินุกซ์ เพื่อทำการประเมินลักษณะของจุดอ่อนที่วิธีการเสริมความปลอดภัยในแต่ละแบบสามารถป้องกันได้ ซึ่งจากการวิจัย สามารถสรุปได้ว่า การเสริมความแข็งแกร่ง และการใช้แอลเอสเอ็ม มีความสามารถในการป้องกันจุดอ่อนในลักษณะที่ต่างกัน โดยการเสริมความแข็งแกร่ง สามารถป้องกันจุดอ่อนได้มากกว่า