บทบาทของที่อยู่อาศัยนั้นมีความสำคัญกับมนุษย์ทุกคนซึ่งล้วนมีที่อยู่อาศัยแตกต่างกันตามเหตุผลและปัจจัยที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับช่วงชีวิตหรือศักยภาพในขณะนั้น โดยวัฒนธรรมและความเป็นอยู่เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เกิดการย้ายที่อยู่อาศัยที่แตกต่างกันเพราะวัฏจักรของการใช้ชีวิตไม่เหมือนกัน เช่น ในสังคมตะวันตกนั้นมีการย้ายที่อยู่อาศัยตามลักษณะการใช้สอยพื้นที่ เช่น เมื่อแต่งงานหรือมีบุตรก็ต้องการพื้นที่ใช้สอยที่เพิ่มขึ้นจึงย้ายจากอพาร์ทเม้นท์ไปอยู่ในบ้านเดี่ยวหรือในอพาร์ทเม้นท์ที่มีขนาดใหญ่ขึ้น แต่ในสังคมไทยนั้นความจำเป็นเรื่องพื้นที่ใช้สอยมีหลากหลายลักษณะ ทั้งต่อเติม - ปรับเปลี่ยนที่อยู่อาศัยเดิมโดยไม่มีการย้ายออก หรือเช่าพักอาศัยโดยไม่ต้องการครอบครองเป็นกรรมสิทธิ์ของตนเอง จากการใช้สอยพื้นที่ของสังคมที่แตกต่างกันข้างต้นดังกล่าว ผู้วิจัยจึงสนใจศึกษาลักษณะการอยู่อาศัยในพื้นที่ขนาดเล็ก ที่อาจจะมีแนวโน้มในการย้ายที่อยู่อาศัยที่สัมพันธ์กับลักษณะการดำเนินชีวิตว่าจะเกิดการวางแผนการย้ายหรือไม่ เมื่อไหร่และอย่างไร โดยวัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้จะศึกษาเกี่ยวกับรูปแบบการใช้ชีวิตของคนกลุ่มนี้ และเหตุผลกับปัจจัยที่ทำให้ต้องย้ายหรือไม่ย้ายที่อยู่อาศัยรวมถึงความต้องการที่อยู่อาศัยใหม่ในอนาคต ซึ่งจะเป็นประโยชน์ในข้อมูลทางการตลาดเพื่อวางแผนจัดเตรียมและรองรับที่อยู่อาศัยสำหรับคนกลุ่มนี้ จากการศึกษาเรื่อง การอยู่อาศัยของผู้อยู่อาศัยในห้องชุดขนาดเล็ก : กรณีศึกษาลุมพินีเพลส พระราม9 - รัชดา พบว่าคนที่อยู่อาศัยในอาคารชุดนี้ส่วนใหญ่ไม่ประสงค์จะย้ายที่อยู่อาศัย มีจำนวนร้อยละ 80.12 แม้ว่าจะมีพื้นที่ใช้สอยขนาดเล็ก ซึ่งพบว่าเหตุผลหลักเป็นเพราะคนกลุ่มนี้ส่วนใหญ่มีที่อยู่อาศัยอื่นอยู่แล้วร้อยละ 78.19 และอยู่อาศัยในโครงการเฉพาะวันจันทร์ - ศุกร์ เป็นร้อยละ 42.10 โดยเลือกอยู่ที่โครงการนี้เพราะมีการคมนาคมสะดวก และสภาพแวดล้อมโดยรอบที่ดี เช่น มีห้างสรรพสินค้าสามารถจับจ่ายใช้สอยได้ง่าย มีจุดขึ้นลงทางด่วนสามารถเข้าออกนอกเมืองได้ไม่ยาก ห้องชุดนี้จึงเป็นเหมือนจุดพักรถที่จะไม่ต้องขับรถจากบ้านมาไกลเพื่อมาทำงานในเมือง โดยห้องชุดขนาดเล็กนี้มีผู้พักอาศัยที่อยู่กันเป็นครอบครัวคือคู่สมรสและคู่สมรสและบุตรเป็นส่วนใหญ่ หรืออาจจะเป็นไปได้ว่าห้องชุดขนาด 33 - 38 ตารางเมตรนั้นเพียงพอแล้วสำหรับการอยู่อาศัยเป็นครอบครัวขนาดเล็ก ซึ่งต่างจากเมื่อก่อนที่ต้องอาศัยอยู่ในบ้านเดี่ยวหากเริ่มมีบุตร ส่วนกลุ่มที่คิดจะย้ายที่อยู่อาศัยมีเพียงร้อยละ 19.87 ซึ่งผลการศึกษาพบว่าคนกลุ่มนี้จะมีการวางแผนก่อนจะย้ายที่อยู่อาศัยประมาณ 1 - 2 ปีคิดเป็นร้อยละ 36.36 โดยจะเลือกรูปแบบที่อยู่อาศัยที่แตกต่างกันตามลักษณะความจำเป็น เช่น บ้านเดี่ยว ทาวน์เฮ้าส์ อาคารชุดที่มีพื้นที่ใช้สอยมากขึ้น ทั้งนี้จะคำนึงถึงปัจจัยที่แตกต่างกันตามลักษณะข้อมูลทางเศรษฐกิจและสังคม

วิทยานิพนธ์ (คพ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557