งานวิจัยนี้ศึกษาประสิทธิภาพการกันความร้อนเข้าสู่ตัวอาคาร โดยใช้แผงกันแดดอลูมิเนียมฉลุลายที่มีขนาดความโปร่งต่างๆกัน และศึกษาถึงความสัมพันธ์ที่เหมาะสมระหว่างรูปแบบแผงกันแดดอลูมิเนียมกับพลังงานความร้อนที่เข้าสู่อาคาร นอกจากนี้เพื่อกำหนดแนวทางการเลือกใช้รูปแบบแผงกันแดดอลูมิเนียม ฉลุลายให้เหมาะสมกับประเภทของอาคาร โดยใช้ตัวแปรค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อน (U-value) และค่าสัมประสิทธิ์การบังแดด (Shading coefficient-SC) การศึกษาวิจัยและจำลองผล ขนาดความโปร่งของแผงกันแดดอลูมิเนียมฉลุลาย 4 ขนาดความโปร่ง ได้แก่ ขนาดความโปร่งที่ 20% 35% 50% และ 65% ตามลำดับ รวมถึงสีของแผงกันแดดอลูมิเนียมฉลุลาย 3 สี ได้แก่ สีขาว,สีเทา และสีดำ และอาคารอ้างอิง (Reference building) ได้แก่ ตึกแถว ซึ่งมีขนาด กว้าง 4 ม. ลึก 12 ม. สูง 18 ม. โดยขั้นตอนการดำเนินการวิจัยส่วนแรก ทำการวัดและบันทึกค่าอุณหภูมิจากกล่องทดลอง เพื่อนำมาคำนวณในสมการคณิตศาสตร์ให้ได้ค่าการถ่ายเทความร้อน (U-value) และสัมประสิทธิ์การบังเงา (SC) หลังจากนั้นแทนค่าตัวแปรดังกล่าวในขั้นตอนวิจัยส่วนที่สอง ซึ่งจำลองการใช้งานกับอาคารอ้างอิง ผลที่ได้จากการจำลองอาคารนำมาเปรียบเทียบการใช้พลังงานไฟฟ้าในแต่ละกรณี เพื่อสร้างแนวทางการปรับปรุงอาคารให้สามารถลดการใช้พลังงานได้อย่างเหมาะสม จากการทดลองสรุปได้ว่า อาคารที่ใช้แผงกันแดดอลูมิเนียมฉลุลายที่มีความโปร่ง 20% สามารถกันความร้อนเข้าสู่ตัวอาคารได้ดีกว่าอาคารที่ใช้แผงกันแดดอลูมิเนียมฉลุลายที่มีความโปร่ง 35% 50% 65% ตามลำดับ และอาคารที่ไม่ได้ใช้แผงกันแดดอลูมิเนียมฉลุลาย โดยบ้านพักอาศัยที่ติดตั้งแผงกันแดดอลูมิเนียมฉลุลาย สีขาว ที่ความโปร่ง 20% สามารถช่วยลดการใช้พลังงานไฟฟ้าได้มากที่สุด คือ 20.65% ทิศทางอาคารหันไปทางทิศใต้ และมีระยะเวลาในการคืนทุน 22 ปี 10 เดือน 24 วัน ส่วนสำนักงานที่ติดตั้งแผงกันแดดอลูมิเนียมฉลุลาย สีขาว ที่ความโปร่ง 20% สามารถช่วยลดการใช้พลังงานไฟฟ้าได้มากสุด คือ 9.89% ทิศทางอาคารหันไปทางทิศเหนือ และมีระยะเวลาในการคืนทุน 23 ปี 10 เดือน 24 วัน และ อาคารที่ใช้แผงกันแดดอลูมิเนียมฉลุลายสีขาวมีความโปร่งเดียวกันสามารถกันความร้อนเข้าสู่ตัวอาคารได้ดีกว่าอาคารที่ใช้แผงกันแดดอลูมิเนียมฉลุลายสีดำ

วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557