วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อประมวลผลและประเมินค่าการใช้พลังงานของอาคาร โดยพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำหรับเป็นเครื่องมือในการประมวลผล รวมถึงการสร้างค่าดัชนีเพื่อชี้วัดศักยภาพของอาคารที่ใช้ระบบธรรมชาติ ระบบปรับอากาศและระบบผสม แยกพิจารณาปัจจัยสภาพแวดล้อมอาคาร รูปทรงอาคาร เปลือกอาคาร สภาวะภายในอาคาร และพฤติกรรมการใช้อาคาร ที่มีอิทธิพลต่อการออกแบบ ขั้นตอนการวิจัยเริ่มจากการศึกษาถึง 1. อิทธิพลที่มีผลต่อสภาวะน่าสบายและค่าภาระการทำความเย็นของอาคารสำหรับภูมิอากาศแบบร้อนชื้น 2. เก็บรวบรวมและจัดการข้อมูลที่ใช้ในการประมวลผล 3. ทำการออกแบบและพัฒนาโปรแกรม รวมถึงการสร้างเกณฑ์ในการประเมินค่า 4. ทดสอบการประมวลผลและประเมินค่าด้วยอาคารตัวอย่าง ผลจากการศึกษาสามารถกำหนดเทคนิคที่เหมาะสมที่สามารถวัดศักยภาพของอาคารที่มีการใช้ระบบธรรมชาติและระบบปรับอากาศได้ โดยเกณฑ์ที่ใช้ในการวัดศักยภาพของอาคารในการวิจัยนี้ได้แก่ จำนวนชั่วโมงที่อยู่ในเขตสภาวะน่าสบาย และค่าภาระการทำความเย็นสูงสุด ตามลำดับ ผลที่ได้จากการวิจัยคือโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ใช้วิเคราะห์การใช้พลังงานและประเมินค่าดัชนีแสดงศักยภาพของอาคารในภูมิอากาศแบบร้อนชื้น เพื่อเป็นแนวทางสำหรับการออกแบบ และปรับปรุงอาคาร ทั้งอาคารที่ใช้ระบบธรรมชาติ อาคารที่ใช้ระบบปรับอากาศและอาคารที่ใช้ระบบผสม จากการทดสอบการประเมินค่าอาคารพักอาศัยตัวอย่างที่อยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร สามารถประเมินค่าดัชนีได้เบอร์ 2 สำหรับอาคารระบบธรรมชาติ และได้เบอร์ 1 สำหรับอาคารระบบปรับอากาศ เมื่อมีการใช้ปัจจัยสภาพแวดล้อม และพฤติกรรมการใช้เข้ามาพิจารณาพบว่า สำหรับอาคารระบบธรรมชาติ ปัจจัยสภาพแวดล้อมสามารถที่จะเพิ่มศักยภาพการออกแบบได้ 464% เมื่อใช้ร่วมกับปัจจัยพฤติกรรมการใช้จะสามารถเพิ่มศักยภาพได้ 795% สำหรับอาคารระบบปรับอากาศ ปัจจัยพฤติกรรมการใช้งานสามารถที่จะลดภาระการทำความเย็นได้ 38% เมื่อใช้ร่วมกับปัจจัยสภาพแวดล้อมสามารถลดภาระได้ 92% และเมื่อปรับปรุงปัจจัยเปลือกอาคารร่วมด้วยจะสามารถลดภาระได้ 96% จากอาคารที่ได้ค่าดัชนีเบอร์ 1 เมื่อพิจารณาการออกแบบให้เหมาะสมจะสามารถเพิ่มศักยภาพได้เป็นค่าดัชนีเบอร์ 4 สำหรับอาคารที่ใช้ระบบธรรมชาติ และเบอร์ 6 สำหรับอาคารปรับอากาศ ดังนั้นการออกแบบอาคารที่เหมาะสมสามารถที่จะประหยัดพลังงานได้