ปรากฏการณ์ปะการังฟอกขาวเกิดขึ้นจากปัจจัยของสภาวะแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป เช่น อุณหภูมิ ความเข้มแสง หรือ ความเค็ม จึงได้ทำการศึกษาผลของความเข้มแสงและความเค็มที่เปลี่ยนแปลงทั้งแบบเฉียบพลันและแบบเรื้อรังต่อปะการังเขากวาง Acropora millipora พบว่า ผลของความเข้มแสงทำให้ปะการังเกิดการฟอกขาวอย่างสมบูรณ์ โดยระดับความเข้มสีปะการังค่อยๆ ลดลง กระทั่งมองเห็นตัวโพลิปเป็นสีขาว ซึ่งความเข้มแสงที่ 30000 ลักซ์ (ความเข้มแสงสูงสุด) ทำให้ปะการังเกิดการฟอกขาวเร็วที่สุด โดยใช้เวลา 8 วัน เช่นเดียวกันกับ ผลของความเค็มสูงสุดที่ 40 พีเอสยู ปะการังมีการเปลี่ยนแปลงระดับความเข้มสีเร็วที่สุด โดยใช้เวลา 2 วัน อย่างไรก็ตามในการทดลองผลของความเค็ม พบปะการังมีการเปลี่ยนแปลงระดับสีเฉลี่ยลดลงถึงระดับที่ 3 หลังจากนั้น ปะการังแสดงการหลุดล่อนของเนื้อเยื่อ เมื่อเปรียบเทียบผลการเปลี่ยนแปลงแบบเรื้อรัง พบว่าปะการังสามารถทนทานต่อการเปลี่ยนแปลงต่อปัจจัยดังกล่าวได้มากกว่าการเปลี่ยนแปลงแบบเฉียบพลัน สำหรับปะการังที่ฟอกขาวสามารถฟื้นตัวได้ 100 เปอร์เซ็นต์ ในการทดลองผลของความเข้มแสง ซึ่งแตกต่างจากผลการทดลองความเค็มที่มีอัตราการฟื้นตัวต่ำกว่า ณ ระดับความเข้มสีเดียวกัน และจากการศึกษาสายพันธุ์ของสาหร่ายซูแซนเทลลีไม่พบการเปลี่ยนแปลงภายหลังจากที่ปะการังฟื้นตัวจากการฟอกขาว

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557