วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

ศึกษาหาอัตราส่วนโปรตีนต่อพลังงานที่เหมาะสมในอาหารกุ้งกุลาดำวัยรุ่น ที่มีผลต่อการเจริญเติบโตและการรอดตาย แบ่งการทดลองเป็น 2 การทดลอง โดยออกแบบการทดลองแบบสุ่มตลอด (completely randomized design) ใช้อาหารทดลองแบบกึ่งบริสุทธิ์ (semi-purified diet) กุ้งน้ำหนังเริ่มต้นเฉลี่ย 0.4-0.8 กรัม ความยาวเฉลี่ย 4-5.5 ซม. และความหนาแน่น 40 ตัว/ตารางเมตร การทดลองที่ 1 ศึกษาระดับไขมันต่อคาร์โบไฮเดรตที่เหมาะสมสำหรับกุ้งกุลาดำวัยรุ่น โดยใช้โปรตีนคงที่ที่ 35 เปอร์เซนต์ พร้อมทั้งปรับระดับพลังงานให้คงที่ที่ 330 kcal/100g ในทุกกลุ่มแต่มีระดับไขมันต่อคาร์โบไฮเดรต 5 ระดับคือ 4:38.5, 7:31.75, 10:25, 13:18.25 และ 16:11.5 เปอร์เซนต์ ตามลำดับ พบว่าที่ระดับไขมันต่อคาร์โบไฮเดรต 7:31.75% (คิดเป็นอัตรส่วน 1:4.5 โดยน้ำหนัก) ให้อัตราการเจริญเติบโตจำเพาะดีที่สุดแตกต่างจากสูตรอาหารอื่น อย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) แต่อัตรารอดไม่แตกต่างกัน จึงกำหนดให้อัตราส่วนไขมันต่อคาร์โบไฮเดรตระดับนี้ เป็นระดับที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของกุ้งกุลาดำวัยรุ่น การทดลองที่ 2 ศึกษาอัตราส่วนโปรตีนต่อพลังงานที่เหมาะสมสำหรับกุ้งกุลาดำวัยรุ่น โดยให้โปรตีนแตกต่างกัน 5 ระดับ คือ 25, 30, 35, 40 และ 45 เปอร์เซนต์ ที่มีอัตราส่วนไขมันต่อคาร์โบไฮเดรต 1:4.5 (จากผลการทดลองที่ 1) ทำให้ได้พลังงาน 9 ระดับ (203-459 kcal/100g) และอัตราส่วนโปรตีนต่อพลังงาน 9 ระดับ (P/E ratio; 63-171 mg protein/kcal)แตกต่างกัน พบว่ากุ้งที่ได้รับโปรตีนในช่วง 35-45 เปอร์เซนต์ และพลังงาน 223-459 kcal/100g มีอัตราการเจริญเติบโตจำเพาะสูงกว่ากุ้งที่ได้รับโปรตีนในช่วง 25-30 เปอร์เซนต์ อย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) อัตรารอดได้ผลเช่นเดียวกับการเจริญเติบโต อัตราส่วนโปรตีนต่อพลังงานที่เหมาะสม สำหรับการเจริญเติบโตและการรอดในกุ้งกุลาดำวัยรุ่นมีค่าอยู่ในช่วง 140-150 mg protein/kcal