วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

โปรแกรมวิดีโอคอลบนโทรศัพท์มือถือเป็นช่องทางสำคัญในการสื่อสารสำหรับคนตาบอดในสถานการณ์ที่คนตาบอดอยู่ตามลำพังและจำเป็นต้องอาศัยความช่วยเหลือจากผู้ช่วย แต่อย่างไรก็ตามโปรแกรมที่มีอยู่ในปัจจุบันไม่สามารถใช้ช่วยเหลือคนตาบอดได้ ทั้งนี้เกิดจากหลายสาเหตุตัวอย่างเช่น ปัญหาด้านมุมมองภาพที่แสดงเพียงภาพวิดีโอปัจจุบันที่ได้รับจากคนตาบอด ซึ่งผู้ช่วยเหลือจำเป็นต้องบอกคนตาบอดให้หมุนกล้องไปมา จนกว่าจะถึงตำแหน่งที่ถูกต้อง ซึ่งทำได้ยากเนื่องจากคนตาบอดไม่สามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่กำลังถ่ายอยู่ได้ ดังนั้นในวิทยานิพนธ์นี้จึงให้ความสนใจไปที่การนำวิดีโอที่ได้รับจากคนตาบอดมาสร้างเป็นภาพขนาดใหญ่โดยใช้เทคนิคการต่อภาพ เพื่อให้ผู้ช่วยเหลือสามารถใช้งานช่วยเหลือคนตาบอดผ่านโปรแกรมวิดีโอคอลได้อย่างมีประสิทธิภาพ อัลกอริทึมของการสร้างภาพทางไกลที่นำเสนอในวิทยานิพนธ์นี้รวมอยู่ในระบบต่อแสงสุข ซึ่งประกอบด้วย 3 ส่วน ส่วนแรก คือ โปรแกรมสำหรับคนตาบอด โดยเป็นโปรแกรมวิดีโอคอลบนโทรศัพท์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ซึ่งทำหน้าที่ในการถ่ายและส่งวิดีโอจากคนตาบอดไปยังผู้ช่วยเหลือ ที่ออกแบบโดยอ้างอิงจาก WCAG ส่วนที่สองคือส่วนการให้บริการการสื่อสารระหว่างผู้ใช้ ซึ่งเป็นการสื่อสารผ่าน WebRTC และส่วนสุดท้ายคือโปรแกรมสำหรับผู้ช่วยเหลือ ซึ่งรวมการทำงานของอัลกอริทึมของการสร้างภาพทางไกลที่มีพื้นฐานบนอัลกอริทึม SIFT โดยการประมวลผลนี้ได้นำการประมวลผลแบบเทรดมาใช้สำหรับการประมวลผลในกรณีภาพไม่ต่อเนื่อง โดยรองรับการทำงานสูงสุด 5 เทรด นอกจากนี้ผู้ใช้ยังสามารถขยายภาพที่ตำแหน่งต่าง ๆ และใช้โทนสีในการบอกตำแหน่งปัจจุบันแก่ผู้ช่วยเหลือด้วยเช่นกัน การทดสอบการทำงานของระบบต่อแสงสุข ทำโดยผู้ทดลองที่เป็นคนตาบอดจำนวน 1 คน และผู้ช่วยเหลือที่เป็นบุคคลทั่วไปจำนวน 2 คน กับกิจกรรมจำนวน 2 กิจกรรม โดยเป็นการใช้งานระบบต่อแสงสุขที่รวมการทำงานของการสร้างภาพทางไกล และการทำงานที่ไม่รวมการสร้างภาพทางไกลเพื่อทำการเปรียบเทียบ ซึ่งการทดลองออกแบบให้สลับลำดับการใช้งานเพื่อป้องกันการเรียนรู้ของผู้ทดลอง โดยสุดท้ายจากการวัดผลการทดลองในรูปแบบของเวลาที่ใช้ในแต่ละกิจกรรมพบว่า การใช้งานระบบต่อแสงสุขร่วมกับการสร้างภาพทางไกลทำให้การช่วยเหลือเร็วขึ้นประมาณ 31% หรือ 1.75 นาที