วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงระดับและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาศิลปกรรม ชั้นปีที่ 4 วิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ปีการศึกษา 2555 จำนวนทั้งสิ้น 222 คน โดยใช้แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินความคิดสร้างสรรค์ด้านศิลปะ แบบวัดความเครียดสวนปรุง และแบบวัดแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา Independent t-test, One-way ANOVA, Pearson’s correlation และ Multiple Linear Regression Analysis ผลการศึกษาพบว่า นักศึกษาศิลปกรรม ชั้นปีที่ 4 วิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ มีความคิดสร้างสรรค์อยู่ในระดับดี มีค่าเฉลี่ยคะแนนความคิดสร้างสรรค์ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 244.8 และ 26.6 ตามลำดับ ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความคิดสร้างสรรค์ ได้แก่ แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ (p<0.01) เพื่อนและกิจกรรมนอกหลักสูตร (p<0.01) รูปแบบการเรียนการสอน (p<0.01) ความเครียด (p<0.05) และจากการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ พบว่าปัจจัยทางด้านแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ และปัจจัยด้านเพื่อนและกิจกรรมนอกหลักสูตร สามารถร่วมทำนายคะแนนความคิดสร้างสรรค์ ได้ร้อยละ 40.6 ผลการศึกษาที่ได้ อาจใช้เป็นข้อมูลเบื้องต้นให้กับครูอาจารย์ นิสิตนักศึกษา สถาบันการศึกษาเพื่อนำไปใช้พัฒนาและส่งเสริมศักยภาพให้นักศึกษามีความคิดสร้างสรรค์ที่ดีมีต่อไป