วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณา ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเจตคติต่อเรื่องเพศของเด็กวัยรุ่นที่มีเชื้อเอชไอวีและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับเจตคติต่อเรื่องเพศที่จะส่งผลถึงแนวโน้มของพฤติกรรมการมีสุขภาวะทางเพศที่ดี กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กวัยรุ่นอายุ 13-18 ปี ที่รู้สถานการณ์มีเชื้อเอชไอวีของตนเอง และมารับบริการที่คลินิกศูนย์ประสานความร่วมมือระหว่าง ไทย ออสเตรเลีย เนเธอร์แลนด์ เพื่อการศึกษาวิจัยทางคลินิกด้านโรคเอดส์ ศูนย์วิจัยโรคเอดส์ สภากาชาดไทย โดยทำการศึกษาเชิงปริมาณด้วยแบบสัมภาษณ์ข้อมูลส่วนบุคคลและแบบประเมินเจตคติต่อเรื่องเพศจำนวน 80 คน และทำการศึกษาเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกจำนวน 29 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณา Independence T-Test, One way Anova, Mann-Whitney U, Kruskal-Wallisและ Logistic Regression Analysis ตามความเหมะสม ผลการศึกษาพบว่าเด็กวัยรุ่นที่มีเชื้อเอชไอวีอายุ 16-18 ปี มีโอกาสที่จะอยู่ในกลุ่มที่เจตคติเรื่องเพศค่อนข้างบวกมากกว่าเด็กที่อายุ 13-15 ปี 5 เท่า และร้อยละ 96 กลุ่มเด็กที่ยังไม่เคยมีประสบการณ์การมีเพศสัมพันธ์ จะมีโอกาสมีเจตคติต่อเรื่องเพศค่อนข้างบวกน้อยกว่ากลุ่มเด็กที่มีประสบการณ์การมีเพศสัมพันธ์แล้ว และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับเจตคติต่อเรื่องเพศค่อนข้างบวกของเด็กที่มีเชื้อเอชไอวีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ อายุ ระดับการศึกษา รายได้ เบี้ยเลี้ยงหรือค่าขนม ปริมาณไวรัสเอชไอวี การใช้สารเสพติดประเภทบุหรี่ เหล้า การเที่ยวกลางคืน เช่น เธค ผับ บาร์ คาราโอเกะ การมีเพื่อนที่มีประสบการณ์การมีเพศสัมพันธ์ การมีแฟน การถูกห้ามแฟนและการมีประสบการณ์การมีเพศสัมพันธ์ของตนเอง