| ชื่อเรื่อง | : | คำไวยากรณ์ที่กลายมาจากคำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืช ในภาษาไทยล้านนา |
| นักวิจัย | : | นันทริยา ลำเจียกเทศ |
| คำค้น | : | ปริญญาดุษฎีบัณฑิต , ภาษาไทย -- อรรถศาสตร์ , ภาษาล้านนา -- คำนาม , Grammar, Comparative and general -- Grammaticalization , Thai language -- Grammaticalization , Thai language -- Sunantics , Northern Thai language |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | ปราณี กุลละวณิชย์ , อุดม รุ่งเรืองศรี , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย |
| ปีพิมพ์ | : | 2539 |
| อ้างอิง | : | 9746359908 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/38648 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (อ.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539 การศึกษาครั้งนี้เป็นการรวบรวมและแยกประเภทคำไวยากรณ์ที่กลายมาจากคำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืชในภาษาไทยล้านนาตามที่ปรากฏในคัมภีร์ใบลานที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธศาสนา กฏหมายและคำนาม พร้อมทั้งหาปัจจัยและกระบวนการที่ทำให้คำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืชกลายเป็นคำลักษณนาม คำเชื่อมอนุพากย์ คำสรรพนาม และคำบุพบท ผลการศึกษาคำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืช 28 คำกลายเป็นคำไวยากรณ์ 4 ประเภทคือ คำลักษณะนาม คำเชื่อมอนุพากย์ คำสรรพนาม และคำบุพบท คำนามเรียกอวัยวะกลายเป็นคำลักษณะนาม 10 คำ เป็นคำเชื่อมอนุพากย์ 3 คำ เป็นคำสรรพนาม 4 คำ และเป็นคำบุพบท 3 คำ และคำเรียกส่วนของพืชกลายเป็นคำลักษณนาม 17 คำ เป็นคำเชื่อมอนุพากย์ 2 คำ คำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืชกลายเป็นคำลักษณนามมากกว่าคำไวยากรณ์ประเภทอื่น ปัจจัยที่ทำให้คำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืชกลายเป็นคำไวยากรณ์ได้แก่ปัจจัยทางความหมายซึ่งได้แก่ ความหมายแสดงปริมาณซึ่งเป็นปัจจัยที่ทำให้คำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืชกลายเป็นคำลักษณนาม ความหมายบ่งจำนวนเจาะจงซึ่งเป็นปัจจัยทำให้คำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืชกลายเป็นคำเชื่อมอนุพากย์ ความหมายบอกทั้งสิ่งซึ่งเป็นปัจจัยที่ทำให้คำนามเรียกอวัยวะกลายเป็นคำสรรพนาม และความหมายบอกบริเวณซึ่งเป็นปัจจัยทำให้คำนามเรียกอวัยวะกลายเป็นคำบุพบท นอกจากนี้ปัจจัยทางวากยสัมพันธ์และปัจจัยอุปลักษณ์ก็มีส่วนช่วยให้คำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืชกลายเป็นคำไวยากรณ์ด้วย ส่วนกระบวนการที่ทำให้คำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืชกลายเป็นคำไวยากรณ์ได้แก่ กระบวนการสูญคุณสมบัติของหมวด กระบวนการทำให้มีความหมายทั่วไป กระบวนการเจาะจงเลือก และกระบวนการอุปลักษณ์ กระบวนการสูญคุณสมบัติของหมวดและกระบวนการทำให้มีความหมายทั่วไปเป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นในการกลายจากคำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืชเป็นคำลักษณนาม คำเชื่อมอนุพากย์ คำสรรพนามและคำบุพบท ส่วนกระบวนการเจาะจงเลือกเป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นในการกลายจากคำนามเรียกอวัยวะเป็นคำลักษณนาม กระบวนการอุปลักษณ์เป็นกระบวนการเริ่มต้นที่เกิดขึ้นในการกลายจากคำนามเรียกอวัยวะเป็นคำบุพบท |
| บรรณานุกรม | : |
นันทริยา ลำเจียกเทศ . (2539). คำไวยากรณ์ที่กลายมาจากคำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืช ในภาษาไทยล้านนา.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. นันทริยา ลำเจียกเทศ . 2539. "คำไวยากรณ์ที่กลายมาจากคำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืช ในภาษาไทยล้านนา".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. นันทริยา ลำเจียกเทศ . "คำไวยากรณ์ที่กลายมาจากคำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืช ในภาษาไทยล้านนา."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539. Print. นันทริยา ลำเจียกเทศ . คำไวยากรณ์ที่กลายมาจากคำนามเรียกอวัยวะและส่วนของพืช ในภาษาไทยล้านนา. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2539.
|
