วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การศึกษาผลของการจัดเรียงเขื่อนกันคลื่นแบบเสาเข็มรูปทรงกระบอก ที่จัดเรียงระยะห่างระหว่างเสาเข็มไม่เท่ากัน ต่อการเปลี่ยนแปลงลักษณะคลื่น บริเวณพื้นที่หลังเขื่อนกันคลื่น ศึกษาโดยใช้แบบจำลองกายภาพ ณ ห้องปฏิบัติการชลศาสตร์และชายฝั่งทะเล ภาควิชาวิศวกรรมแหล่งน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีรูปแบบของการจัดเรียงเสาเข็มรูปทรงกระบอกขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4.85 ซม. จำนวน 22 ต้น โดยให้ระยะระหว่างแถวเท่ากับขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางเสาเข็ม และเปลี่ยนแปลงระยะห่างระหว่างต้นไม่เท่ากัน โดยกำหนดให้อยู่ในรูปแบบฟังก์ชั่นอนุกรมทางคณิตศาสตร์อย่างง่าย เพื่อให้การจัดวางมีรูปแบบที่เป็นระบบ โดยแถวที่สองจัดเรียงเหมือนแถวที่หนึ่งแต่สลับตำแหน่งจากหัวไปท้ายเขื่อนกันคลื่น แบบจำลองที่ใช้ในการศึกษา คือ V0, V2, V4, V6, V8 และ V10 ซึ่งมาจากอัตราส่วนของช่องว่างระหว่างเสาต้นที่ 1 ต่อขนาดของเส้นผ่านศูนย์กลางเสาเข็ม (S₁/D) โดยเรียงลำดับจากค่าน้อยไปหามาก ดังนั้น แบบจำลอง V0 จึงมี (S₁/D) น้อยที่สุด เท่ากับ 0 และ แบบจำลอง V10 มี (S₁/D) มากที่สุด เท่ากับ 1 เท่าของขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางเสาเข็ม ทดลองในแบบจำลองแอ่งคลื่นที่มีท้องน้ำไม่เปลี่ยนแปลง คลื่นที่ศึกษาเป็นคลื่นที่มีขนาดสม่ำเสมอสร้างด้วยเครื่องกำเนิดคลื่น มีความชันคลื่น (HN/gT²) อยู่ในช่วง 0.001 ถึง 0.008