วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

เนื่องมาจากทอพอโลยีเปลี่ยนแปลงเร็วเกินกว่าที่จะใช้กลยุทธ์การจัดเส้นทางแบบอิงทอพอโลยีที่เคยใช้ได้ผลอย่างมีประสิทธิภาพบนพื้นที่เปิดกว้าง งานวิจัยหลายจึงชิ้นเลือกใช้กลยุทธ์การจัดเส้นทางแบบอิงตำแหน่ง เพื่อเอาชนะปัญหาสภาพเคลื่อนที่ของโนดที่สูง และการกีดขวางสัญญาณของตึกสูงในการสื่อสารแบบแอดฮอกระหว่างรถยนต์ในสภาพแวดล้อมเมือง แต่อย่างไรก็ตามในสภาวะการจรารจรที่เคลื่อนตัวได้ช้า กระบวนการสร้างเส้นทางก่อนการส่งก็ยังคงให้อัตราส่วนแพ็กเกตที่ส่งสำเร็จต่อแพ็กเกตทั้งหมดที่ดี อีกทั้งยังใช้ช่องสัญญาณควบคุมที่น้อยกว่ากลยุทธ์หาเส้นทางแบบอิงตำแหน่งที่ใช้ข้อมูลตำแหน่งอีกด้วย วิทยานิพนธ์นี้จึงเสนอแนวคิดการนำคุณลักษณะเด่นของการจัดเส้นทาง ทั้งแบบอิงทอพอโลยีและแบบอิงตำแหน่ง มาเพื่อผสมผสานกันเพื่อเพิ่มอัตราส่วนแพ็กเกตที่ส่งสำเร็จต่อแพ็กเกตทั้งหมดและลดอัตราการละทิ้งแพ็กเกตให้น้อยลง โดยกลยุทธ์การจัดเส้นทางแบบปรับเปลี่ยนได้นี้จะเลือกใช้กระบวนการหาเส้นทางให้เหมาะกับลักษณะเฉพาะการเคลื่อนที่ของรถยนต์บริเวณนั้น ในส่วนแรกของวิทยานิพนธ์เสนอการวิเคราะห์คุณลักษณะเด่นของทั้งกลยุทธ์แบบอิงทอพอโลยี และแบบอิงตำแหน่ง กระบวนการจำกัดพื้นที่การกระจายสัญญาณเพื่อลดอัตราการชนกันของแพ็กเกต เสนอการเลือกใช้กลยุทธ์การจัดเส้นทางแบบอิงทอพอโลยีบริเวณที่มีโนดคับคั่ง และมีสภาพการเคลื่อนที่ได้ต่ำ และเลือกใช้กลยุทธ์การจัดเส้นทางแบบอิงตำแหน่ง ในบริเวณที่มีโนดเบาบางกว่าแต่มีการบังคับตำแหน่งและทิศทางการเคลื่อนที่ของโนดให้อยู่ในทางแคบและตรง เช่นการเคลื่อนที่ตามกันของรถยนต์ที่วิ่งจากแยกสู่แยก ทำให้ได้กลยุทธ์การจัดเส้นทางใหม่แบบผสมผสาน (Hybrid routing protocols) ที่ใช้ลักษณะการเคลื่อนที่เป็นหลักเกณฑ์ วิเคราะห์กระบวนการสื่อสารด้วยวิธีการจำลองผลด้วยโปรแกรม NS-2 กลยุทธ์การจัดเส้นทางนี้สามารถช่วยเพิ่มอัตราส่วนแพ็กเกตที่ส่งสำเร็จต่อแพ็กเกตทั้งหมดและลดอัตราการละทิ้งแพ็กเกตให้น้อยลงได้อย่างเห็นได้ชัด