วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

งานวิจัยนี้ศึกษาประสิทธิภาพการประหยัดพลังงานของสารเคลือบกระจกกันความร้อนกับกระจกหลายชนิดและเปรียบเทียบสารเคลือบกระจกกันความร้อนกับฟิล์มติดกระจกกันความร้อน โดยศึกษาประสิทธิภาพของสารเคลือบกระจกกันความร้อนกับอาคารเดิมที่เปิดใช้งานแล้ว ที่ใช้กระจกในกรุงเทพมหานคร และอยู่ในกรอบของอาคารที่ใช้เครื่องปรับอากาศ โดยดูตัวแปรค่าสัมประสิทธ์การถ่ายเทความร้อน (U - Value) และค่าสัมประสิทธิ์การบังเงาของกระจก (Shading coefficient - SC) โดยการศึกษาวิจัยและจำลองผล กระจกทั้งหมด 5 ชนิด ได้แก่ กระจกใส 3 มม. กระจกเขียว 6 มม. กระจกสะท้อนความร้อน 6 มม. กระจกอินซูเลทใส 6/12/6 และกระจกอินซูเลท Low-E 6/12/6 โดยจะทำการเปรียบเทียบประสิทธิภาพกระจก 3 กรณี ได้แก่ กระจกต้นแบบที่ไม่ได้เคลือบสาร กระจกติดแผ่นฟิล์ม และกระจกทาสารเคลือบกันความร้อน สรุปจำนวนของกระจกที่ใช้ในการทดลองมีทั้งหมด 15 แผ่น และอาคารอ้างอิง (Reference building) ได้แก่ บ้านพักอาศัย และอาคารสำนักงาน ที่มีพื้นที่หน้าต่างต่อพื้นที่ผนังอาคาร (Window to wall ratio – WWR) 4 รูปแบบ และการวางผังอาคารอีก 4 รูปแบบ ขั้นตอนการดำเนินการวิจัยส่วนแรก ทำการวัดและบันทึกค่าอุณหภูมิจากกล่องทดลอง เพื่อนำมาคำนวณในสมการคณิตศาสตร์ ให้ได้ค่าคุณสมบัติของกระจกที่มีการปรับปรุง ได้แก่ ค่าการถ่ายเทความร้อน (U - value) และสัมประสิทธิ์การบังแดด (SC) หลังจากนั้นแทนค่าตัวแปรดังกล่าว ในขั้นตอนวิจัยส่วนที่สอง ซึ่งจำลองการใช้งานกับอาคารอ้างอิง โดยผลที่ได้จากการจำลองอาคารนำมาเปรียบเทียบการใช้พลังงานในแต่ละกรณี เพื่อสร้างแนวทางการปรับปรุงอาคารให้สามารถ ลดการใช้พลังงานได้อย่างเหมาะสมต่อการใช้พลังงานรวมภายในอาคาร โดยมีการวิเคราะห์ความเป็นไปได้ด้วยการประเมินเชิงเศรษฐศาสตร์ ผลการจำลองอาคารบ้านพักอาศัย วิเคราะห์เชิงเทคนิคสรุปได้ว่า สารเคลือบกระจกกันความร้อนมีประสิทธิภาพ ช่วยลดการใช้พลังงานรวมภายในอาคารได้ เมื่อมีการปรับปรุงด้วยการทาสารเคลือบกระจกกันความร้อน กับกระจกทุกประเภท แต่เมื่อวิเคราะห์เชิงเศรษฐศาสตร์ สรุปได้ว่า สารเคลือบกระจกกันความร้อนไม่เหมาะสมที่จะใช้ในการปรับปรุงบ้านพักอาศํยสองชั้นกับกระจกทุกประเภท เนื่องจากไม่มีความคุ้มทุนทางเศรษฐศาสตร์ ในกรณีของอาคารสำนักงาน วิเคราะห์เชิงเทคนิคสรุปได้ว่า สารเคลือบกระจกกันความร้อนมีประสิทธิภาพในการช่วยลดการใช้พลังงานรวมภายในอาคารได้ เมื่อมีการปรับปรุงอาคารด้วยการทางสารเคลือบกระจกกันความร้อนกับกระจกทุกประเภทและอาคารทุกรูปแบบ แต่เมื่อวิเคราะห์เชิงเศรษฐศาสตร์สรุปได้ว่า สารเคลือบกระจกกันความร้อนเหมาะสมกับอาคารสำนักงานที่มี WWR80% วางผังอาคารเอียง 45° และ 135° และเป็นอาคารที่ใช้กระจกอินซูเลท และกระจกอินซูเลท Low-E