วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยนี้เป็นการศึกษาและปรับปรุงคุณสมบัติเชิงกลของฟิล์มยางจากน้ำยางธรรมชาติพรีวัลคาไนซ์ด้วยรังสีโดยการควบคุมอุณหภูมิขณะฉายรังสีภายใต้เงื่อนไขของปริมาณรังสีแกมมาและอุณหภูมิขณะฉายรังสีรวมถึงการทดสอบคุณสมบัติเชิงกลของฟิล์มยางที่ได้จากเงื่อนไขต่างๆ การควบคุมอุณหภูมิต่ำทดลองตั้งแต่ 5 องศาเซลเซียส ถึง 60 องศาเซลเซียส ที่ปริมาณรังสีต่างๆ จาก 0-30 kGy พบว่าความหนืดของน้ำยางจะเพิ่มขึ้นภายใต้เงื่อนไขที่อุณหภูมิสูง การบวมของฟิล์มยางในตัวทำละลายอินทรีย์ยางหลังวัลคาไนซ์ในการฉายรังสีที่อุณหภูมิต่ำจะบวมน้อยกว่าที่อุณหภูมิสูงที่ปริมาณรังสีเดียวกัน ขณะที่คุณสมบัติความต้านแรงดึงจนขาดของยางหลังวัลคาไนซ์ที่อุณหภูมิต่ำจะสูงกว่าที่อุณหภูมิสูงที่ปริมาณรังสีเดียวกัน ดังนั้นการปรับปรุงคุณสมบัติเชิงกลของฟิล์มยางจากการวัลคาไนซ์ด้วยรังสีจึงสามารถทำได้โดยการลดอุณหภูมิขณะฉายรังสีน้ำยางข้นกับสารไวปฏิกิริยา เช่น การฉายน้ำยางที่ 10 องศาเซลเซียส จะได้ฟิล์มยางที่มีความต้านแรงดึง 25.3 MPa ที่ปริมาณรังสีที่วัลคาไนซ์ 28 kGy เปรียบเทียบกับ การฉายรังสีน้ำยางที่ 55 องศาเซลเซียส ซึ่งได้ค่าความต้านแรงดึงเพียง 15.1 MPa ที่ปริมาณรังสีที่วัลคาไนซ์ 19 kGy