วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยนี้เป็นการศึกษาการเกิดครอสลิงค์บางส่วนของวัสดุอีพีดีเอ็มที่มีปริมาณของไดอีนแตกต่างกัน 2 ระดับโดยชนิดหนึ่ง คุณสมบัติจะคล้ายกับยาง อีกชนิดหนึ่งจะมีคุณสมบัติคล้ายพลาสติก โดยการฉายรังสีแกมมาจากโคบอลต์-60 การฉายรังสี ทำที่ปริมาณรังสีต่างๆ ซึ่งเพียงพอต่อการเกิดครอสลิงค์บางส่วนเท่านั้น คือ 1,2,3,4 และ 5 กิโลเกรย์ โดยจะทำการศึกษาถึง ธรรมชาติของอีพีดีเอ็ม คุณสมบัติเชิงกล ก่อนและหลังการฉายรังสี เพื่อที่จะได้ข้อแตกต่าง และคุณสมบัติของอีพีดีเอ็มแต่ละ เกรดที่ปริมาณรังสีที่ต่างๆ กัน ผลการวิจัยพบว่าสัดส่วนความเป็นเจลที่ปริมาณรังสีที่ศึกษา มีแนวโน้มการเกิดเจลเพิ่มขึ้น ในลักษณะที่แปรผันโดยตรงกับปริมาณรังสี โดย อีพีดีเอ็ม ชนิดที่มีปริมาณไดอีนสูงจะมีปริมาณเจลที่สูงกว่าชนิดที่มีไดอีน ต่ำกว่า ผลการวิจัยการไหลของวัสดุอีพีดีเอ็มพบว่าดัชนีการไหลของอีพีดีเอ็ม มีแนวโน้มที่ลดลงทั้งนี้เนื่องมาจากการเกิด ครอสลิงค์ขึ้นทำให้ความเป็นอิสระของโมเลกุลลดลง ทำให้การเคลื่อนตัวโมเลกุลยากขึ้นตามปริมาณรังสีแกมมาที่ได้รับ และการศึกษาคุณสมบัติเชิงกลของอีพีดีเอ็ม พบว่าอีพีดีเอ็มทั้งสองชนิด ซึ่งเกิดการครอสลิงค์บางส่วนขึ้นทำให้ค่าต้านทาน แรงดึงที่เพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะที่คุณสมบัติคล้ายพลาสติกจะเห็นได้อย่างชัดเจน และค่าความยืดของวัสดุอีพีดีเอ็มเพิ่มขึ้น ทั้งนี้ เนื่องมาจากการเกิดครอสลิงค์เฉพาะส่วนที่เป็นอสัณฐานเท่านั้นจึงดึงยืดได้ระยะที่มากขึ้น ตามปริมาณรังสีแกมมาที่ได้รับ