วิทยานิพนธ์ (พย.ม)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเพศ อายุ ข้อมูล ที่เด็กมี ประสบการณ์การเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล การรับรู้ความสามารถในตนเอง บุคลิกภาพวิตกกังวลของเด็ก และความวิตกกังวลของมารดา กับความกลัวของเด็กวัยเรียนที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยเด็กวัยเรียนและมารดาที่มาดูแลบุตรที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลศูนย์ 5 แห่ง จำนวน 130 คู่ สุ่มตัวอย่างโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามข้อมูลที่เด็กมี แบบสอบถามประสบการณ์การเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล แบบสอบถามการรับรู้ความสามารถในตนเอง แบบสอบถามบุคลิกภาพวิตกกังวลของเด็ก แบบสอบถามความกลัวของเด็กวัยเรียนขณะเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล และแบบสอบถามความวิตกกังวลของมารดา เครื่องมือทุกชุดผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิหาค่าความเที่ยงโดยวิธีของครอนบาค ได้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคเท่ากับ .76, .85, .84, .86, .83 และ .89 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน หาความสัมพันธ์โดยใช้สถิติ Eta และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1.เพศมีความสัมพันธ์กับความกลัวของเด็กวัยเรียนที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. อายุ ประสบการณ์การเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล และการรับรู้ความสามารถในตนเองมีความสัมพันธ์ทางลบกับความกลัวของเด็กวัยเรียนที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ข้อมูลที่เด็กมีและบุคลิกภาพวิตกกังวลของเด็กมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความกลัวของเด็กวัยเรียนที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ความวิตกกังวลของมารดาไม่มีความสัมพันธ์กับความกลัวของเด็กวัยเรียนที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05