วิทยานิพนธ์ (พย.ม)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถของผู้ดูแล ในการดูแลเด็กวัยก่อนเรียนที่ติดเชื้อเอชไอวี และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรด้าน อายุของผู้ดูแล ระดับการศึกษา ประสบการณ์การเลี้ยงดูเด็ก การสนับสนุนทางสังคม และสัมพันธภาพแบบสนิทสนมระหว่างผู้ดูแลกับเด็ก และเพื่อหาตัวแปรที่สามารถร่วมกันพยากรณ์ ความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลเด็กวัยก่อนเรียนที่ติดเชื้อเอชไอวี กลุ่มตัวอย่างคือผู้ดูแลเด็ก วัยก่อนเรียนที่ติดเชื้อเอชไอวี จำนวน 101 คน ที่พาเด็กมารับการรักษาแบบผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลบำราศนราดูร เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์ความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลเด็กวัยก่อนเรียนที่ติดเชื้อเอชไอวี แบบสัมภาษณ์การสนับสนุนทางสังคม และแบบสัมภาษณ์สัมพันธภาพแบบสนิทสนมระหว่างผู้ดูแลกับเด็ก แบบประเมินทั้งสามชุดได้ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาและ ความเที่ยงแล้ว สัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาค .93, .84, .95 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลเด็กวัยก่อนเรียนที่ติดเชื้อเอชไอวี อยู่ในระดับปานกลาง 2. สัมพันธภาพแบบสนิทสนมระหว่างผู้ดูแลกับเด็ก และระดับการศึกษามีความสัมพันธ์ทางบวกกับ ความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลเด็กวัยก่อนเรียนที่ติดเชื้อเอชไอวี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .68, .52 ตามลำดับ) 3. ตัวแปรที่มีความสำคัญในการร่วมกันพยากรณ์ความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลเด็กวัยก่อนเรียนที่ติดเชื้อเอชไอวี คือ สัมพันธภาพแบบสนิทสนมระหว่างผู้ดูแลกับเด็ก ระดับการศึกษา และอายุของผู้ดูแล ซึ่งร่วมกันพยากรณ์ความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลเด็กวัยก่อนเรียนที่ติดเชื้อเอชไอวี ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระดับ .05 ได้ร้อยละ 57.7 (R2= .577) โดยสมการในรูปคะแนนมาตรฐานคือ Zy = .470*Z สัมพันธภาพแบบสนิทสนมระหว่างผู้ดูแลกับเด็ก + .444*Z ระดับการศึกษา + .242*Z อายุผู้ดูแล