| ชื่อเรื่อง | : | พัฒนาการของแนวคิดในการสร้างสรรค์มิวสิควีดิโอเพลงไทยสากล |
| นักวิจัย | : | วัลลภา อัญชลิสังกาศ |
| คำค้น | : | มิวสิกวีดีโอ -- การผลิตและการกำกับรายการ , เพลงไทยสากล |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | สุภาพร โพธิ์แก้ว , จุมพล ทองตัน , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะนิเทศศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2548 |
| อ้างอิง | : | 9741432674 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/7210 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548 การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์พัฒนาการของแนวคิดในการสร้างสรรค์มิวสิควีดิโอเพลงไทย สากลและวิเคราะห์ถึงปัจจัยที่มีส่วนเกี่ยวกับพัฒนาการดังกล่าว โดยใช้กรอบแนวคิดเรื่องการสื่อความหมาย และสุนทรียะทางดนตรี แนวคิดของดนตรีในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของยุคสมัย แนวคิดของธุรกิจและ อุตสาหกรรมเพลง และแนวคิดการสื่อสารการตลาด การวิจัยเชิงคุณภาพนี้ใช้การสัมภาษณ์ใช้การสัมภาษณ์ เจาะลึกกลุ่มผู้สร้างสรรค์มิวสิควีดิโอเพลงไทยสากล และศึกษาผลงานมิวสิควีดิโอตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ผลการวิจัยพบว่า พัฒนาการของแนวคิดในการสร้างสรรค์มิวสิควีดิโอเพลงไทยสากลเป็นส่วนหนึ่งของ พัฒนาการทางธุรกิจอุตสาหกรรมเพลงไทยสากล โดยทิศทางของธุรกิจเพลงไทยสากล บทเพลงและ แนวดนตรี เทคโนโลยีการผลิตและการตัดต่อวีดิโอ และวิถึชีวิตของแต่ละยุคสมัย เป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อ พัฒนาการของมิวสิควีดิโอในหลายๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นด้านรูปแบบการนำเสนอ กระบวนการทำงาน และบทบาทหน้าที่ ซึ่งสามารถสรุปพัฒนาการของแนวคิดในการสร้างสรรค์ได้ 4 ยุคคือ 1) ยุคเริ่มแรก (พ.ศ. 2534-2538) แนวคิดสำคัญคือ เพลงเป็นเพียงแรงบันดาลใจให้เกิดการสร้างสรรค์มิวสิควีดิโอเป็น เรื่องราวแบบภาพยนตร์สร้างสรรค์ 2) ยุคเน้นภาพลักษณ์นักร้อง (พ.ศ. 2534-2538) แนวคิดสำคัญ คือ มุ่งสื่อสารอารมณ์ของเพลงโดยผ่านภาพลักษณ์ และการแสดงออกของศิลปินนักร้อง ตลอดจนจังหวะ การตัดต่อภาพให้กลมกลืนกับท่วงทำนองของเพลง 3) ยุคไร้รูปแบบ (พ.ศ. 2539-2543) แนวคิดสำคัญคือ ต้องการปลดปล่อยตนเองออกจากกระแสแนวเพลงยอดนิยม โดยสร้างสรรค์มิวสิควีดิโอ ที่เน้นความแปลก ของภาพ มุมกล้อง และเทคนิคพิเศษ 4) ยุคผสมผสาน (พ.ศ. 2544- ปัจจุบัน) แนวคิดสำคัญคือ ศิลปะการ ผสมผสานวิธีการนำเสนอของทั้ง 3 ยุค ข้างต้นให้ลงตัว และให้ครอบคลุมกลุ่มผู้ฟังให้กว้างขวางมากขึ้น พัฒนาการของมิวสิควีดิโอเพลงไทยสากลนั้น มิได้เป็นพัฒนาการที่เมื่อเกิดรูปแบบใหม่ขึ้นมาแล้ว รูปแบบเก่าที่มีมาจะหายไป เพราะพัฒนาการที่เห็นนั้นเป็นการปรับตัว การขยายตัว แต่มิได้เกิดการแทนที่ แต่อย่างใด นอกจากนี้ยังพบว่านอกจากบทบาทหน้าที่ส่งเสริมการขายเพลงมิวสิควีดิโอเพลงไทยสากล ยังได้เพิ่มบทบาทในการเป็นสื่อบันเทิงชนิดใหม่ โดยสื่อบันเทิงชนิดใหม่นี้ที่ให้ความบันเทิงกับผู้ชม เกิดกลุ่มผู้ชมที่ได้รับอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเสพศิลปะดนตรีจากการฟังเพลงมาสู่การดูเพลง ซึ่งภาพจากมิวสิควีดิโอได้สร้างความเพลิดเพลินให้กับผู้ชมแตกต่างกันในแต่ละยุค |
| บรรณานุกรม | : |
วัลลภา อัญชลิสังกาศ . (2548). พัฒนาการของแนวคิดในการสร้างสรรค์มิวสิควีดิโอเพลงไทยสากล.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วัลลภา อัญชลิสังกาศ . 2548. "พัฒนาการของแนวคิดในการสร้างสรรค์มิวสิควีดิโอเพลงไทยสากล".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วัลลภา อัญชลิสังกาศ . "พัฒนาการของแนวคิดในการสร้างสรรค์มิวสิควีดิโอเพลงไทยสากล."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548. Print. วัลลภา อัญชลิสังกาศ . พัฒนาการของแนวคิดในการสร้างสรรค์มิวสิควีดิโอเพลงไทยสากล. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2548.
|
