การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบ 1) ระดับพฤติกรรมความเป็นผู้นำทาง วิชาการของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา 2) ระดับสมรรถภาพการสอนของ ครูภาษาอังกฤษ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 3) พฤติกรรมความเป็นผู้นำทางวิชาการของ ผู้บริหารที่ส่งผลต่อสมรรถภาพการสอนของภาษาอังกฤษระดับมัธยมศึกษาตอนต้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 59 โรงเรียน ผู้ให้ข้อมูล คือ ผู้บริหารโรงเรียน และครูผู้สอนภาษาอังกฤษ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามที่สร้างขึ้นตามแนวคิดของฮอลลิงเจอร์ (Hallinger) และฟินอคเชียโร (Finocchiaro) สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ ค่าความถี่ (f) ร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย ((-,X)) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการวิเคราะห์ การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. พฤติกรรมความเป็นผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาสทาง การศึกษา อยู่ในระดับมาก 2. สมรรถภาพการสอนของครูภาษาอังกฤษระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนขยาย โอกาสทางการศึกษา อยู่ในระดับมาก 3. พฤติกรรมความเป็นผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารด้านการกำหนดภารกิจของ โรงเรียนส่งผลต่อสมรรถภาพการสอนของครูภาษาอังกฤษ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ทั้งโดยภาพรวมและทุกรายสมรรถภาพ ส่วนองค์ประกอบย่อยด้านการนิเทศและการประเมิน ผลด้านการสอน ส่งผลต่อสมรรถภาพด้านเทคนิคและวิธีสอน