การศึกษาครั้งนี้เป็นการทดสอบประสิทธิภาพของโปรแกรมส่งเสริมการจัดการด้วย ตนเองสำหรับผู้สูงอายุสตรีที่มีภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ โดยใช้รูปแบบการวิจัยแบบกึ่งทดลอง เปรียบเทียบก่อนและหลังการทดลองและระหว่างกลุ่ม โปรแกรมได้พัฒนาขึ้นภายใต้แนวคิด การจัดการด้วยตนเองและโมเดลการกำกับตนเอง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุสตรีที่มีภาวะ กลั้นปัสสาวะไม่อยู่ชนิดปัสสาวะราด/กลั้นปัสสาวะไม่ทันหรือชนิดผสม จากสถานสงเคราะห์ คนชรา จำนวน 60 ราย ซึ่งได้รับการสุ่มแบบง่ายเพื่อเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 30 ราย ผลของโปรแกรมที่วัดในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ การปฏิบัติการจัดการด้วยตนเอง ความถี่ของภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ และผลกระทบด้านจิตสังคม ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มทดลองมีการปฏิบัติการจัดการด้วยตนเองทั้งระยะหลังการ ทดลอง ระยะติดตามผลครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2 มากกว่าก่อนการทดลองและสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กลุ่มทดลองมีความถี่ของภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่และผลกระทบด้าน จิตสังคมลดลงและต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ทั้งระยะหลังการทดลอง ระยะติดตามผลครั้งที่ 1 และระยะติดตามผลครั้งที่ 2 ผลการวิจัยครั้งนี้บ่งชี้ว่า โปรแกรม ส่งเสริมการจัดการด้วยตนเองสามารถเพิ่มการปฏิบัติการจัดการด้วยตนเอง ลดความถี่ของ ภวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ และลดผลกระทบด้านจิตสังคม ดังนั้นจึงควรมีการดำเนินการให้การ ส่งเสริมการจัดการด้วยตนเองสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะกลั้นปัสสาวะไม่อยู่นี้เป็นไปได้จริง