ความดันโลหิตสูง เป็นโรคที่พบมากในผู้สูงอายุและมีแนวโน้มจะเพิ่มมากขึ้นตามการ เพิ่มจำนวนของประชากรสูงอายุ มีการวิจัยหลายเรื่องที่มุ่งส่งเสริมการดูแลตนเองเพื่อ ควบคุมความดันโลหิตแต่ยังไม่มีการศึกษาในสตรีสูงอายุไทย การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัย เชิงทดลอง เพื่อทดสอบผลของโปรแกรมการส่งเสริมการดูแลตนเองสำหรับผู้สูงอายุโรคความดัน โลหิตสูงที่เน้นการดูแลที่บ้าน ซึ่งสร้างขึ้นตามทฤษฎีความพร่องในการดูแลตนเองและแนวคิด การดูแลผู้ป่วยเรื้อรัง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้หญิงอายุ 60-70 ปี โรคความดันโลหิตสูงชนิด ซิสโตลิค-ไดแอสโตลิค และชนิดซีสโตลิคสูงอย่างเดียวที่มีความดันโลหิตสูงในระดับอ่อน หรือปานกลางจำนวน 64 คน แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมโดยวิธีการสุ่ม กลุ่มทดลองได้รับการดูแลที่บ้านตามโปรแกรมการส่งเสริมการดูแลตนเอง 5 ขั้นตอนร่วมกับ การดูแลตามปกติ ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติเพียงอย่างเดียว รวบรวมข้อมูลโดย ใช้แบบวัดการดูแลตนเองของผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูง แบบวัดความรู้เกี่ยวกับความดัน โลหิตสูง และเครื่องวัดความดันโลหิตชนิดปรอท ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนความรู้เกี่ยวกับโรคความดันโลหิตสูงและคะแนน การปฏิบัติกิจกรรมการดูแลตนเองมากกว่าก่อนการทดลองและมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยความดันโลหิตซิสโตลิคและไดแอสโตลิคลดลง และมีค่าเฉลี่ย ความดันโลหิตทั้งสองค่าต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการวิจัยครั้งนี้ ชี้ให้เห็นว่าโปรแกรมการส่งเสริมการดูแลตนเองช่วยให้ผู้สูงอายุที่มีความดันโลหิตสูง มีการพัฒนาความรู้และการปฏิบัติกิจกรรมการดูแลตนเองส่งผลให้ระดับความดันโลหิตลดลง ผลการวิจัยนี้เสนอแนะให้ประยุกต์ใช้โปรแกรมนี้ในโรงพยาบาลและสถานบริการสุขภาพอื่น ๆ รวมทั้งเสนอแนะให้มีการศึกษาวิจัยเพื่อขยายองค์ความรู้ต่อไป