การมีบุตรยากเป็นปัญหาทางสุขภาพและสังคมที่สำคัญ มีแนวโน้มว่าจะเพิ่มขึ้น ทุกปีจากสถิติจำนวนการให้บริการในคลินิกผู้มีบุตรยากโรงพยาบาลรามาธิบดี In-vitro fertilization (IVF) เป็นวิธีหนึ่งของการรักษาภาวะมีบุตรยาก ซึ่งแพทย์จะพิจารณา แนะนำให้ใช้ในผู้มีบุตรยากที่เหมาะสม ความรู้และเจตคติต่อการมีบุตรโดยใช้เทคโนโลยีเด็ก หลอดแก้วน่าจะมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้วิธีดังกล่าวในการแก้ปัญหาภาวะมีบุตรยาก ของสตรีที่มีบุตรยาก การศึกษาเชิงวิเคราะห์นี้มุ่งเน้นเพื่อศึกษาถึงความสัมพันธ์ ระหว่างความรู้และเจตคติต่อการมีบุตรโดยใช้เทคโนโลยีเด็กหลอดแก้ว ทำการศึกษาใน สตรีมีบุตรยาก 147 คนที่เข้ารับการรักษาในคลินิกผู้มีบุตรยากในโรงพยาบาลรามาธิบดี วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงระดับและความสัมพันธ์ของความรู้และเจตคติต่อการมีบุตรโดย เทคโนโลยีเด็กหลอดแก้ว ความแตกต่างของความรู้และเจตคติตามตัวแปรต่างๆ ตัวแปรที่ได้ นำมาศึกษาคือ อายุ การศึกษา อาชีพ รายได้ครอบครัว ระยะเวลาการมีบุตรยาก ความสม่ำเสมอ ในการรับการรักษา และการเคยได้รับการรักษามาก่อน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามจากคลินิก ผู้มีบุตรยาก โรงพยาบาลรามาธิบดี ระหว่าง สิงหาคม 2543 ถึง ธันวาคม 2543 ผลการศึกษาแสดงถึงความสัมพันธ์ในทางบวกอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติระหว่าง ความรู้และเจตคติ (r=0.020, p value=0.809) การศึกษาเป็นเพียงปัจจัยเดียวที่มีผล ต่อความรู้ (p value<0.05) รายได้ครอบครัว, การเคยได้รับการรักษาจากที่อื่นและ ระยะเวลาการมีบุตรยากเป็นปัจจัยที่มีผลต่อเจตคติ (p value<0.05) ข้อเสนอแนะหากแพทย์ พิจารณาการรักษาด้วยเทคโนโลยีเด็กหลอดแก้วแล้ว ในการให้ความรู้แก่สตรีมีบุตรยาก ควรมุ่งเน้นในกลุ่มที่มีระดับการศึกษาในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ในผู้รับการรักษา ที่มีประวัติระยะเวลาการมีบุตรยากสั้น, ไม่เคยรับการรักษาที่อื่นมาก่อนและมีรายได้ ครอบครัวต่ำควรได้รับการดูแลที่ดีเนื่องจากคาดหวังได้ว่าน่าจะมีระดับเจตคติต่ำ