การวิจัยเชิงบรรยายครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการสอนและรูปแบบการ สอนวิชาจริยศาสตร์สำหรับพยาบาลของอาจารย์พยาบาล รวมทั้งศึกษาเปรียบเทียบระหว่าง วุฒิการศึกษา ประสบการณ์ด้านวิชาการศึกษา ประสบการณ์ด้านจริยศาสตร์ ประสบการณ์การ เป็นครูพยาบาลกับพฤติกรรมการสอนและรูปแบบการสอน โดยใช้แนวคิดการจัดการเรียนการสอน ของคิปเลอร์และคณะ และรูปแบบการสอนของจอยซ์และคณะ เป็นกรอบในการวิจัย ประชากรที่ใช้ในการศึกษาคือ อาจารย์พยาบาลที่สอนวิชาจริยศาสตร์สำหรับพยาบาล จำนวน 64 คน ปฏิบัติงานในวิทยาลัยพยาบาล สังกัดสถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุขซึ่งคัดเลือก แบบเจาะจง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ได้แก่ แบบสอบถามพฤติกรรม การสอนวิชาจริยศาสตร์สำหรับพยาบาล แบบสอบถามรูปแบบการสอนวิชาจริยศาสตร์สำหรับพยาบาล แบบสอบถามปัญหาในการจัดการเรียนการสอนวิชาจริยศาสตร์สำหรับพยาบาล ตรวจสอบความเชื่อมั่น ของเครื่องมือ ได้ค่าความเชื่อมั่น 0.91, 0.90 และ 0.86 ตามลำดับ และแบบสอบถามความ คิดเห็นเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนวิชาจริยศาสตร์สำหรับพยาบาล สถิติที่ใช้คือ ค่าความถี่ ร้อยละ พิสัย ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบความแตกต่างโดยใช้สถิติ ไคว์-สแควร์ ผลการวิจัยพบว่า อาจารย์พยาบาลมีพฤติกรรมการสอนวิชาจริยศาสตร์สำหรับพยาบาล โดยรวมในระดับมาก ร้อยละ 79.7 ซึ่งประกอบด้วยด้านการกำหนดจุดประสงค์ ด้านการดำเนิน การสอนในหัวข้อการจัดลำดับเนื้อหาสาระ และการสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ สำหรับพฤติกรรม การสอนด้านการทดสอบก่อนสอน การดำเนินการสอนโดยรวม หลักการของปฏิกริยา การสนับสนุน การเรียนการสอนและการประเมินผลอยู่ในระดับน้อย อาจารย์พยาบาลใช้รูปแบบการสอนทุกรูปแบบ แต่ที่ใช้มากที่สุดคือ แบบบรรยาย ร้อยละ 93.8 รองลงมาได้แก่ แบบแสดงบทบาทสมมุติและแบบ สืบสวนสอบสวนในจำนวนเท่ากัน ร้อยละ 54.7 ในการเปรียบเทียบความแตกต่าง พบว่า อาจารย์ พยาบาลที่มีวุฒิการศึกษา ประสบการณ์ด้านวิชาการศึกษา ประสบการณ์ด้านจริยศาสตร์และประสบการณ์ การเป็นครูพยาบาลแตกต่างกัน มีพฤติกรรมการสอนวิชาจริยศาสตร์สำหรับพยาบาลไม่แตกต่างกัน สำหรับรูปแบบการสอน พบว่า อาจารย์พยาบาลที่มีวุฒิการศึกษาระดับปริญญาโท-เอก ใช้แบบแผน ที่ความคิดรวบยอดมากกว่าอาจารย์พยาบาลที่มีวุฒิการศึกษาระดับปริญญาตรีอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ 0.05 และอาจารย์พยาบาลที่มีประสบการณ์ด้านวิชาการศึกษาใช้แบบบรรยาย มากกว่าอาจารย์พยาบาลที่ไม่มีประสบการณ์ด้านวิชาการศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนอาจารย์พยาบาลที่มีประสบการณ์ด้านจริยศาสตร์และประสบการณ์การเป็นครูพยาบาล แตกต่างกัน มีรูปแบบการสอนวิชาจริยศาสตร์สำหรับพยาบาลไม่แตกต่างกัน ผู้สอนมีข้อเสนอแนะ การจัดการเรียนการสอนวิชาจริยศาสตร์สำหรับพยาบาลว่าควรมีกิจกรรมการเรียนการสอนหลาก หลายรูปแบบ รวมทั้งให้ผู้เรียนประเมินผู้สอนและวิธีการสอนด้วย จากผลการวิจัยมีข้อเสนอแนะว่า วิทยาลัยพยาบาลควรส่งเสริมการพัฒนาอาจารย์ผู้สอน เกี่ยวกับพฤติกรรมการสอนและรูปแบบการสอน เพื่อให้พฤติกรรมการสอนมีความเหมาะสมยิ่งขึ้น ใช้รูปแบบการสอนที่หลากหลายเกิดการพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมในนักศึกษาพยาบาล ซึ่งส่งผล ให้ได้บุคลากรทางการพยาบาลที่มีจรรยาบรรณวิชาชีพต่อไป