การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างมาตรฐานการพยาบาลผู้ป่วยบาดเจ็บ ที่ศีรษะในห้องสังเกตอาการ ซึ่งผู้วิจัยได้สร้างขึ้น โดยใช้เทคนิคเดลฟาย ประกอบด้วย ผู้เชี่ยวชาญจำนวน 24 ท่าน วิเคราะห์หาค่าความสอดคล้อง โดยใช้ค่ามัธยฐานและค่าการ กระจายควอไทล์ ผลของการวิจัยได้มาตรฐานการพยาบาลผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะในห้อง สังเกตอาการรวมทั้งหมด 8 มาตรฐาน ซึ่งในแต่ละมาตรฐานการพยาบาลประกอบด้วยกิจกรรมการ พยาบาลที่คาดว่าจะเกิดขึ้นกับผู้ป่วยภายหลังได้รับการพยาบาลตามมาตรฐานที่สร้างขึ้น ดังนี้ มาตรฐานที่ 1 ผู้ป่วยได้รับการเฝ้าระวังอาการเปลี่ยนแปลงทางระบบประสาทอย่างใกล้ชิด มาตรฐานที่ 2 ผู้ป่วยปลอดภัยจากภาวะทางเดินหายใจอุดกั้น มาตรฐานที่ 3 ผู้ป่วยได้รับการป้องกันภาวะความดันในกะโหลกศีรษะสูง มาตรฐานที่ 4 ผู้ป่วยบรรเทาความไม่สุขสบายและได้รับการป้องกันอันตรายจากภาวะความดัน ในกะโหลกศีรษะสูง มาตรฐานที่ 5 ผู้ป่วยได้รับการป้องกันอันตรายและแก้ไขภาวะแทรกซ้อนจากอาการชักและ การมีไข้ มาตรฐานที่ 6 ผู้ป่วยมีความพร้อมทั้งด้านร่างกายและจิตใจที่จะรับการผ่าตัด มาตรฐานที่ 7 ผู้ป่วยและญาติคลายความวิตกกังวลเกี่ยวกับการบาดเจ็บ มาตรฐานที่ 8 ผู้ป่วยและญาติมีความรู้ความเข้าใจในการปฏิบัติตัวเมื่อกลับไปอยู่บ้าน ผู้วิจัยได้นำมาตรฐานการพยาบาลที่สร้างขึ้นไปสำรวจการปฏิบัติการพยาบาลผู้ป่วย บาดเจ็บที่ศีรษะในห้องสังเกตอาการในสถานการณ์จริงของโรงพยาบาลต่าง ๆ โดยให้พยาบาล ประจำการผู้มีประสบการณ์ในการดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะในห้องสังเกตอาการจำนวน 39 ท่าน เป็นผู้ตอบแบบสอบถามตามมาตรฐานการพยาบาลที่สร้างขึ้น ผลการสำรวจพบว่ากิจกรรม การพยาบาลส่วนใหญ่สามารถปฏิบัติได้ในโรงพยาบาลต่าง ๆ มีส่วนน้อยของกิจกรรมการพยาบาล ที่ไม่สามารถปฏิบัติได้ เนื่องมาจากลักษณะโครงสร้างของโรงพยาบาลแต่ละแห่งแตกต่างกัน ทั้งในด้านนโยบาย เครื่องมือ เครื่องใช้และบุคลากร ส่วนผลของการพยาบาลผู้ป่วยที่ คาดว่าจะเกิดขึ้นภายหลังได้รับการปฏิบัติกิจกรรมการพยาบาลตามมาตรฐาน พบว่ามีส่วนน้อย เท่านั้นที่ไม่ได้ผลตามที่คาดหวังไว้เนื่องจากความรุนแรงของการบาดเจ็บและความร่วมมือ ของญาติ ในผู้ป่วยแต่ละรายแตกต่างกัน