โรคเอดส์เป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญ ซึ่งมีผลกระทบต่อสุขภาพ ครอบครัว สังคม ตลอดจนภาวะเศรษฐกิจของประเทศชาติ ในปัจจุบันพบว่าสาเหตุสำคัญของการแพร่ระบาดของ โรคเอดส์เกิดจากการมีเพศสัมพันธ์กับเพศตรงข้ามมากเป็นอันดับหนึ่ง ในกลุ่มผู้เสพแอมเฟตามีน เป็นอีกกลุ่มหนึ่งที่มีโอกาสเสี่ยงต่อการติดเชื้อเอช ไอ วี การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุ ประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของการประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรคเอดส์ในกลุ่มผู้เสพ แอมเฟตามีน กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้เสพแอมเฟตามีนที่เข้ารับการบำบัดรักษาในโรงพยาบาลธัญญารักษ์ จังหวัดปทุมธานี จำนวน 100 คน กลุ่มทดลอง 50 คน กลุ่มเปรียบเทียบ 50 คน กลุ่มทดลองจะได้ เข้าร่วมกิจกรรมที่จัดให้ ซึ่งประกอบด้วยการอภิปรายกลุ่ม เกม การแสดงบทบาทสมมติ และการ สวมถุงยางอนามัยกับแบบจำลอง เก็บรวบรวมข้อมูลก่อนการทดลอง หลังการทดลอง และระยะ ติดตามผลด้วยแบบสอบถามและแบบสังเกตการสวมถุงยางอนามัยกับแบบจำลอง ผลการวิจัยพบว่าหลังการทดลองและระยะติดตามผลกลุ่มทดลองมีการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม การป้องกันโรคเอดส์ในด้านการรับรู้ความรุนแรงของโรคเอดส์ การรับรู้โอกาสเสี่ยงของการเกิด โรคเอดส์ การรับรู้ความสามารถของตน การรับรู้ผลดีของการปฏิบัติตามคำแนะนำเพื่อป้องกัน โรคเอดส์ และพฤติกรรมการป้องกันโรคเอดส์มากกว่าก่อนการทดลองและมากกว่ากลุ่มเปรียบ เทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p - value < 0.001) ผลการวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่าการ ประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรคเอดส์สามารถทำให้กลุ่มผู้เสพแอมเฟตามีนสามารถปรับ เปลี่ยนพฤติกรรมการป้องกันโรคเอดส์ในทางที่ดีขึ้นกว่าก่อนการทดลอง