การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินสถานภาพการผลิตยาสำเร็จรูปแผนปัจจุบันของ ประเทศไทยในด้านความพอเพียงต่อการบริโภคภายในประเทศและความสามารถในการส่งออกไป ยังประเทศในกลุ่มอาเซียน วิธีการศึกษาประกอบด้วยการศึกษาเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ การศึกษา เชิงปริมาณอาศัยแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์ ได้แก่ ทฤษฎีการได้เปรียบโดยเปรียบเทียบ และทฤษฎี เศรษฐศาสตร์องค์กรธุรกิจ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล และการศึกษาเชิง คุณภาพอาศัยแนวคิดความได้เปรียบในการแข่งขัน ผลการศึกษาพบว่าสถานภาพของโรงงานผลิตยาแบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรกมีความต้องการ ที่จะพัฒนาเป็นโรงงานที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะ กลุ่มที่สองมีความต้องการขยายหมวดของยาในการ ผลิตและทั้งสองกลุ่มมีศักยภาพในการเพิ่มการผลิตเพื่อทดแทนการนำเข้าและเพิ่มการส่งออกตาม เป้าหมายแผนปรับโครงสร้างอุตสาหกรรมใน พ.ศ. 2545 การคำนวณค่าต้นทุนการใช้ทรัพยากรภายใน ประเทศปรากฏว่ายาที่ผลิตจำนวน 18 รายการมีความได้เปรียบเชิงเปรียบเทียบ ทุกรายการ ค่าอัตรา การค้าแสดงให้เห็นว่าราคาจำหน่ายส่งของยา 11 รายการสามารถแข่งขันได้ในตลาดยา ประเทศ สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย และพม่า ส่วนในประเทศลาวและเวียดนามมีบางรายการที่สามารถ แข่งขันได้ จุดด้อยของโรงงานยาอยู่ที่การตลาด การวิจัยและพัฒนาวัตถุดิบ รูปแบบในอนาคตของ อุตสาหกรรมยาที่โรงงานคิดว่าเกิดขึ้นได้คือ การเป็นศูนย์กลางการพัฒนาด้านยาของอาเซียน แต่การ เป็นศูนย์กลางของการผลิตวัตถุดิบทางยาโรงงานเห็นว่าเป็นไปไม่ได้และไม่สามารถพัฒนาให้เกิด ขึ้นได้ ส่วนรูปแบบที่ต้องการให้เกิดขึ้นในอนาคตคือ นโยบายตลาดการค้าเสรีภายในประเทศ ประโยชน์ของการศึกษาคาดว่าจะสามารถนำข้อสรุปที่ได้ไปประกอบการวางแผนและกำหนด นโยบายในการปรับโครงสร้างและทิศทางในการส่งเสริมอุตสาหกรรมการผลิตยาสำเร็จรูปแผน ปัจจุบันของประเทศไทยในอนาคต