งานการศึกษาชิ้นนี้มีจุดประสงค์พิจารณาเปรียบเทียบระดับการเข้าสู่ตลาดญี่ปุ่นของสินค้าไทย เปรียบเทียบกับตลาดอื่นๆ ซึ่งได้แก่ ตลาดสหรัฐและตลาดของประเทศในประชาคมยุโรป ซึ่งในการศึกษาได้อาศัยแบบจำลองทางเศรษฐกิจและข้อมูลในระดับรายสินค้ารวมทั้งสิ้น 36 รายสินค้า แบบจำลองที่ใช้ในการศึกษานั้นการค้าสุทธิเป็นตัวแปรตามและตัวแปรความอุดมสมบูรณ์ของปัจจัยอีก 6 ตัวแปรเป็นตัวแปรอิสระ นอกจากนี้แบบจำลองยังประกอบไปด้วยตัวแปรหุ่นอีก 3 ตัวแปร ซึ่งแทน "การเข้าสู่ตลาด" หรือ "ระดับการเปิดตลาด" ของประเทศคู่ค้าที่สำคัญของไทย ตัวแปรดังกล่าวนี้เป็นตัวคลาดเคลื่อนของสมการถดถอย ส่วนที่มิได้อธิบายโดยตัวแปรปริมาณปัจจัยการผลิตนั่นเอง ในด้านการประมาณการใช้เทคนิคการประมาณการแบบกำลังสองน้อยที่สุดแบบทั่วไปของ White ซึ่งสามารถแก้ปัญหาความแปรปรวนไม่คงที่ได้ ผลการศึกษาพบว่า ตัวแปรทางด้านความอุดมสมบูรณ์ของปัจจัยการผลิตมีผลกระทบต่อการส่งออกสุทธิในแต่ละรายสินค้า ความอุดมสมบูรณ์ของปริมาณทุนและจำนวนแรงงานที่มีการศึกษาระดับต่ำ จะมีผลกระทบต่อการส่งออกสุทธิอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในจำนวนสินค้าซึ่งมากกว่าผลกระทบของความอุดมสมบูรณ์ของปัจจัยตัวอื่นๆ ด้านการเข้าสู่ตลาดสำหรับแต่ละรายการสินค้าย่อยมีความสามารถในการเข้าสู่ตลาดคู่ค้าในลักษณะที่แตกต่างกันออกไป การเข้าสู่ตลาดของประเทศในประชาคมยุโรปนั้นมีเพียงสี่รายการสินค้าที่มีลักษณะพิเศษทางการค้าและมีเพียงรายการสินค้าเดียวที่สะท้อนว่ามีลักษณะที่ปิด ส่วนการเข้าสู่ตลาดญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกานั้น เมื่อเปรียบเทียบกันพบว่าการเข้าสู่ตลาดญี่ปุ่นมีลักษณะที่พิเศษทางการค้าในจำนวน 21 รายสินค้า แต่ที่มีลักษณะพิเศษในทางที่ปิดตลาดนั้นมีจำนวนถึง 12 รายสินค้า ในขณะที่การเข้าสู่ตลาดสหรัฐอเมริกานั้นมีลักษณะพิเศษทางการค้า 24 รายสินค้า แต่มีลักษณะที่ปิดเพียง 6รายสินค้า ผลิตภัณฑ์ที่เข้าสู่ตลาดญี่ปุ่นได้ยากส่วนใหญ่แล้วจะเป็นผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมประเภทที่ใช้ทุนมาก ผลิตภัณฑ์เครื่องจักร และผลิตภัณฑ์ทางด้านเคมี แต่จะเข้าสู่ตลาดสหรัฐอเมริกาได้ยากสำหรับผลิตภัณฑ์จำพวกนี้ในเกณฑ์ที่ต่ำกว่าโดยสรุปแล้วสำหรับสินค้าไทยญี่ปุ่นค่อนข้างปิดตลาดและอาจกล่าวได้ว่าปิดตลาดเป็นพิเศษ เมื่อเทียบกับตลาดในสหรัฐและประเทศต่างๆ ในประชาคมยุโรป