งานวิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ดนตรี และโครงสร้างทางดนตรีของ กลุ่มชาติพันธุ์อุก๋อง โดยมีขอบเขตการศึกษาเฉพาะที่จังหวัดสุพรรณบุรี และจังหวัด อุทัยธานี วิธีดำเนินงานวิจัยเป็นการทำงานวิจัยภาคสนาม เพื่อเก็บข้อมูลดนตรีของกลุ่ม ชาติพันธุ์อุก๋อง จากนั้นจึงนำข้อมูลต่างๆ มาทำการวิเคราะห์ ผลของการวิจัยมีดังนี้ 1. ความหมายของเพลง สื่อให้เห็นถึงวิถีการดำเนินชีวิตของชนชาวกลุ่ม ชาติพันธุ์อุก๋อง 2. ระบบเสียงในดนตรีอุก๋อง มีระยะห่างระหว่างเสียงใน 1 ช่วงเสียง (Octave) เท่ากับ 1,190.5 เซนต์ (Cents) เมื่อนำระยะห่างของระดับเสียงในลำดับขั้นต่างๆ บนบันไดเสียงอุก๋องเปรียบเทียบกับระยะห่างในระบบดนตรีสากล พบว่า ระบบเสียง ดนตรีของกลุ่มชาติพันธุ์อุก๋อง ใกล้เคียงกับระบบเสียงของดนตรีสากล 3. โครงสร้างของดนตรีกลุ่มชาติพันธุ์อุก๋อง เป็นเพลงที่มีอัตราความเร็วอยู่ ในช่วงช้า-ค่อนข้างเร็ว เพลงมีแนวทำนองสั้น มีโครงสร้างที่ชัดเจนสามารถแบ่งออกเป็น ท่อน วลีเพลง และส่วนย่อยของทำนอง บางเพลงที่มีแนวทำนองที่สั้นมากเกินกว่า ที่บ่งชี้ ความเป็นท่อนได้ โดยยังคงมีโครงสร้างของวลีเพลง และส่วนย่อยของทำนอง การ ดำเนินของแนวทำนองในแต่ละเพลงเป็นไปอย่างต่อเนื่อง โดยที่ไม่มีการย้อนกลับ 4. ทำนองเพลงของกลุ่มชาติพันธุ์อุก๋อง มี 3 ลักษณะ คือ เพลงที่มีลักษณะเป็น แนวทำนองเพลงที่มีลักษณะเป็นรูปแบบของจังหวะการพูด และเพลงที่มีลักษณะเป็นทำนอง ผสมกับรูปแบบของจังหวะการพูด 5. ในแต่ละเพลงมีระดับเสียงหลักของเพลงอยู่เพียง 2-3 ระดับเสียงเท่านั้น โดยที่การเคลื่อนที่ของระดับเสียงหลักมีอยู่ 2 ลักษณะ คือ การเคลื่อนที่แบบเป็นคู่ และการเคลื่อนที่แบบมีศูนย์กลาง โดยการเคลื่อนที่ของระดับเสียงหลัก ส่วนใหญ่ระดับ เสียงหลักอื่น เคลื่อนที่เข้าหาระดับเสียงหลักที่เป็นหลักเสียง (Home Tone) ของเพลง