ความสามารถในการแก้ปัญหาทางการพยาบาลเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับวิชาชีพพยาบาล การวิจัยกึ่งทดลองแบบวัดผลก่อนและหลังการสอนครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความ สามารถในการแก้ปัญหาของนักศึกษาพยาบาลที่ได้รับการสอนด้วยการฝึกคิดสะท้อนกลับ กับการสอนปกติ โดยการทำการศึกษาในนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 2 วิทยาลัยพยาบาลทหารอากาศ จำนวน 32 คน แบ่งกลุ่มตามคะแนนเฉลี่ยวิชาการพยาบาลเด็ก แล้วจับฉลากเข้าเป็นกลุ่ม ทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 16 คน กลุ่มทดลองได้รับการสอนด้วยการฝึกคิดสะท้อนกลับ กลุ่มควบคุมได้รับการสอนตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการสอนภาคปฏิบัติ วิชาการพยาบาลเด็ก รูปแบบการฝึกคิดสะท้อนกลับ แบบสอบอัตนัยประยุกต์วัดความสามารถ ในการแก้ปัญหาทางการพยาบาล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม ผลการวิจัย พบว่าภายหลังการสอนนักศึกษาพยาบาลที่ได้รับการสอนด้วยการฝึกคิด สะท้อนกลับ มีความสามารถในการแก้ไขปัญหาทางการพยาบาลสูงกว่าก่อนการสอนอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติ (P < .001) ความสามารถในการแก้ไขปัญหาทางการพยาบาลของนักศึกษา พยาบาลที่ได้รับการสอนด้วยการฝึกคิดสะท้อนกลับสูงกว่านักศึกษาที่ได้รับการสอนตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < .05) นักศึกษาแสดงความคิดเห็นว่าการฝึกคิดสะท้อนกลับ ทำให้เกิดการยอมรับตนเอง เพิ่มความมั่นใจในการทำงานและได้รับความรู้กว้างขึ้น ผลการวิจัยแสดงให้เห็นประสิทธิภาพของการฝึกคิดสะท้อนกลับในการส่งเสริมความสามารถ ในการแก้ปัญหาและการเรียนรู้ของนักศึกษา ซึ่งผู้วิจัยเห็นว่าควรนำการฝึกคิดสะท้อนกลับ ไปใช้ในการเรียนการสอนภาคปฏิบัติต่อไป