การวิจัยเชิงทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิจารณญาณและความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเอง ของนักศึกษาพยาบาลก่อนและหลังการสอนในคลินิกโดยใช้แฟ้มสะสมงานและเปรียบเทียบความสามารถในการคิดวิจารณญาณและความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาลหลังการสอน ในกลุ่มที่ได้รับการสอนในคลินิกโดยใช้แฟ้มสะสมงานและกลุ่มที่ได้รับการสอนตามปกติ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาพยาบาลศาสตร์ชั้นปีที่ 2 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ลำปาง จำนวน30 คน จัดเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 15 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแผนการสอนในคลินิกโดยใช้แฟ้มสะสมงาน แบบสอบความสามารถในการคิดวิจารณญาณ และแบบวัดความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ตรวจสอบค่าความเที่ยงของแบบสอบความสามารถในการคิดวิจารณญาณ และแบบวัดความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองได้ค่าเท่ากับ .74 และ .82 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยพบว่า 1. ความสามารถในการคิดวิจารณญาณของนักศึกษาพยาบาล หลังการสอนในคลินิกโดยใช้แฟ้มสะสมงาน และก่อนการสอน ไม่แตกต่างกัน 2. ความสามารถในการคิดวิจารณญาณหลังการสอนของนักศึกษาพยาบาล กลุ่มที่ได้รับการสอนในคลินิกโดยใช้แฟ้มสะสมงาน และกลุ่มที่ได้รับการสอนตามปกติ ไม่แตกต่างกัน 3. ความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาล หลังการสอนในคลินิกโดยใช้แฟ้มสะสมงานสูงกว่าก่อนการสอน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยตนเองหลังการสอนของนักศึกษาพยาบาล ในกลุ่มที่ได้รับการสอนในคลินิกโดยใช้แฟ้มสะสมงานสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการสอนตามปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05