การวิจัยเชิงบรรยายครั้งนี้ มีเป้าหมายเพื่อศึกษาประสบการณ์การมีอาการ ผลจากอาการ และวิธีจัดการกับอาการจับหืดของผู้ป่วยโรคหืด โดยใช้กรอบแนวคิดแบบจำลอง การจัดการกับอาการของลาร์สันและคนอื่นๆ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคหืดที่รับการตรวจ รักษาที่แผนกตรวจผู้ป่วยอายุรกรรม โรงพยาบาลรามาธิบดี ระหว่างเดือนมีนาคม ถึงเดือน มิถุนายน 2540 เลือกแบบเจาะจงคุณสมบัติตามเกณฑ์ จำนวน 30 ราย รวบรวมข้อมูล ด้วยการสัมภาษณ์เจาะลึกโดยยึดหลักการพิทักษ์สิทธิ์ของผู้เข้าร่วมวิจัย และวิเคราะห์ ข้อมูลด้วยวิธีวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า อาการจับหืดเกิดขึ้นเป็นครั้งคราวจากปัจจัยกระตุ้นหลายประเภท มักเกิดในเวลากลางคืนและเช้ามืด อาการสำคัญของการจับหืดที่ผู้ป่วยทุกรายรับรู้ คือ หายใจลำบาก รองลงมาคือ หอบเหนื่อย แน่นอึดอัด หายใจเสียงดัง ไอ และมีเสมหะ ตามลำดับ นอกจากนี้ยังมีอาการอื่นๆ ที่พบร่วมด้วย ได้แก่ อ่อนเพลีย ไม่มีแรง กังวล กลัว และกลัวตาย เป็นต้น การจับหืดมีผลกระทบต่อชีวิตและสุขภาพของผู้ป่วย วิธีจัดการกับอาการ จับหืดมี 2 ประเภท คือ วิธีแก้ไขขณะเกิดอาการ และวิธีป้องกันไม่ให้เกิดอาการโดยการ จัดการกับตนเองและสิ่งแวดล้อม ผลการวิจัยสนับสนุนว่า การจัดการกับอาการจับหืด เป็นกระบวนการที่เป็นพลวัตรที่ผู้ป่วยกระทำเพื่อแก้ไข และป้องกันอาการจับหืด รวมทั้ง ลดผลกระทบจากอาการจับหืด เป็นการกระทำอย่างจงใจ ตามการแปลความหมาย ประสบการณ์การมีอาการ ดังนั้นจึงเป็นส่วนหนึ่งของการดูแลตนเอง ผลการวิจัยสามารถ นำไปใช้เป็นแนวทางในการให้ข้อมูล ความรู้ และคำแนะนำผู้ป่วยโรคหืดให้สามารถ จัดการกับอาการจับหืดได้อย่างมีประสิทธิภาพ