โรคติดเชื้อเฉียบพลันระบบหายใจในเด็ก เป็นโรคที่มีอุบัติการณ์สูงและเป็น สาเหตุการตายที่สำคัญในเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี เนื่องมาจากการขาดความรู้เกี่ยวกับโรค มีความเชื่อ เจตคติและพฤติกรรมการป้องกันโรคที่ถูกต้องของมารดาหรือผู้ดูแล ผู้วิจัย จึงได้ประยุกต์ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผนในการพัฒนาโปรแกรมสุขศึกษาให้แก่มารดากลุ่ม ทดลอง กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย เป็นมารดาที่มีบุตรอายุต่ำกว่า 5 ปี อำเภอชัยบุรี จังหวัดสุราษฎร์ธานี จำนวน 109 คน เป็นกลุ่มทดลอง 51 คน กลุ่มเปรียบเทียบ 58 คน เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลมี 2 ชุด ชุดแรกเป็นแบบสัมภาษณ์ ข้อมูลทั่วไปของ มารดาและเด็ก ความรู้ ตัวแปรตามโครงสร้างทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน และพฤติกรรมมารดา ชุดที่ 2 เป็นแบบรายงานพฤติกรรมมารดาด้วยตนเองด้านอัตราการเกิดโรคและการปฏิบัติ ของมารดาด้านการป้องกันโรค รวบรวมข้อมูล 3 ช่วงคือ ก่อนการทดลอง หลังการทดลอง และระยะติดตามพฤติกรรม ผลการวิจัยพบว่า 1. คะแนนเฉลี่ยความรู้เกี่ยวกับโรค เจตคติทางตรง การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิง การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิงทางอ้อม การรับรู้การควบคุมพฤติกรรมทางตรงและทางอ้อม เจตนา พฤติกรรม ของกลุ่มทดลองภายหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ 2. คะแนนเฉลี่ยความรู้เกี่ยวกับโรค เจตคติทางตรง การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิง การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิงทางอ้อม การรับรู้การควบคุมพฤติกรรมทางตรงและทางอ้อม เจตนา พฤติกรรมการป้องกันโรค ARIC ของกลุ่มทดลองภายหลังการทดลองสูงกว่ากลุ่ม เปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3. ภายหลังการทดลอง อัตราการเกิดโรคติดเชื้อเฉียบพลันระบบหายใจในเด็ก ระหว่างก่อนการทดลองและหลังการทดลองไม่มีความแตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ 4. การคล้อยตามกลุ่มอ้างอิงของมารดากลุ่มทดลอง สามารถทำนายเจตนาได้อย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ ภายหลังการทดลอง 5. เจตนา ของมารดากลุ่มทดลอง สามารถทำนายพฤติกรรมได้อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ ภายหลังการทดลอง จากการศึกษานี้พบว่า เจตนามีอิทธิพลและมีน้ำหนักในการทำนายพฤติกรรมสูงกว่า การรับรู้การควบคุมพฤติกรรมและมีนัยสำคัญทางสถิติเพียงตัวแปรเดียว และพบว่า บุคคล สำคัญหรือกลุ่มอ้างอิงของมารดา เป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลสูงกว่าเจตคติ และการรับรู้ การควบคุมพฤติกรรมในการทำนายเจตนาของมารดา