การสร้างลายพิมพ์ดีเอ็นเอโดยใช้เอ็นไซม์ตัดจำเพาะ และดีเอ็นเอตรวจตามชนิด M13 ต้องการดีเอ็นเอปริมาณมาก และมีคุณภาพดี แต่เนื่องจากดีเอ็นเอที่ได้จากสิ่งส่งตรวจใน คดีต่าง ๆ มีปริมาณน้อย คุณภาพต่ำ และมีแบคทีเรียปนเปื้อน ซึ่งไม่สามารถนำมาสร้างลายพิมพ์ดีเอ็นเอได้ ดังนั้นจึง พัฒนาการสร้างลายพิมพ์ดีเอ็นเอโดยอาศัยเทคนิคปฏิกิริยา ลูกโซ่โพลีเมอเรส โดยเลือกใช้ไพรเมอร์ที่สามารถให้ความ แตกต่างระหว่างบุคคลได้ ไพรเมอร์ที่นำมาศึกษาได้มาจาก M13 core sequence, 400 RAPD primers และไพรเมอร์ ที่คร่อมส่วนของ variable number of tandem repeat (VNTR) ในหลาย locus ได้แก่ D1S80 locus ตำแหน่ง 1p36 - p35 ของโครโมโซมที่ 1, D4S43 locus ตำแหน่ง 4p1.63 ของโครโมโซมที่ 4, D17S30 locus ตำแหน่ง 17p13.3 ของโครโมโซมที่ 17 และ APO B locus ตำแหน่ง ปลาย 3 ของยีน apolipoprotein B ผลการทดลองพบว่า ลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่เกิดจาก ปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรสโดยใช้ไพรเมอร์ที่คร่อมส่วนของ VNTR locus 4 locus และวิเคราะห์ด้วยเทคนิคอีเลคโตร โฟรีซิส สามารถให้ความแตกต่างระหว่างบุคคลได้ จากการ ศึกษาในคนไทย 70 คน พบจำนวน allele ในแต่ละ locus คือ 22, 11, 14 และ 13 สำหรับ D1S80, D4S43, D17S30 และ APO B loci ตามลำดับ ความถี่ของประชากรที่มี heterozygous genotype ในแต่ละ locus คือ 0.81, 0.53, 0.85 และ 0.66 สำหรับ D1S80, D4S43, D17S30 และ APO B loci ตามลำดับ ลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่ได้จาก ปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรสของไพรเมอร์ทั้ง 4 คู่นี้ สามารถนำไปประยุกต์ใช้สำหรับการตรวจสอบบุคคล, การตรวจ สอบความเป็นพ่อ แม่ ลูก และใช้ในการติดตามการรักษาการ ปลูกถ่ายไขกระดูกในผู้ป่วยโรคมะเร็งเม็ดโลหิตขาว นอกจาก นี้ได้ทำการปรับปรุงวิธีการสกัดดีเอ็นเอโดยสามารถสกัด ดีเอ็นเอจากเลือด คราบเลือดอสุจิ และคราบอสุจิปริมาณน้อย ๆ ที่เก็บไว้ที่อุณหภูมิห้อง และตู้เย็นด้วย Chelex 100 ดีเอ็นเอ ที่สกัดได้สามารถนำมาสร้างลายพิมพ์ดีเอ็นเอเพื่อประยุกต์ ใช้ในงานทางนิติเวชวิทยา เนื่องจากการสร้างลายพิมพ์ ดีเอ็นเอใช้ปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรสมีความไวสูง, ง่าย, รวดเร็ว และสามารถทำได้สำเร็จภายใน 1 วัน ดังนั้น จึงสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในห้องปฏิบัติการทั่วไปได้