การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาเปรียบ เทียบลักษณะทางสังคมจิตใจของเยาวชนที่กระทำผิดซ้ำ ณ สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนกลางกับเยาวชน ที่กระทำผิดครั้งแรกและเยาวชนกลุ่มปกติ ตัวอย่างประชากรในการศึกษาประกอบด้วยเยาวชน ชายที่กระทำผิด และอยู่ในระหว่างการฝึกอบรมที่สถานฝึก และอบรมเยาวชนชายรุ่นใหญ่ (บ้านกรุณา) จำนวน 238 คน เป็นผู้กระทำผิดซ้ำ 83 คน กระทำผิดครั้งแรก 155 คน และเยาวชนหญิงที่กระทำผิด และอยู่ในระหว่างการฝึกและ อบรมที่สถานฝึกอบรมเด็กและเยาวชนหญิง (บ้านปรานี) จำนวน 100 คน จำแนกเป็นผู้กระทำผิดซ้ำ 36 คน และกระทำ ผิดครั้งแรก 64 คน ลักษณะทางสังคมจิตใจในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ การทำหน้าที่ของครอบครัว ลักษณะบุคลิกภาพ และระดับ สติปัญญา ได้มาจากการให้กลุ่มตัวอย่างตอบแบบสอบถามการ ทำหน้าที่ของครอบครัว (CFI) แบบทดสอบบุคลิกภาพ 16 PF (ฟอร์ม A) และแบบทดสอบเชาวน์ปัญญา SPM ผลการวิจัยแสดงว่าเยาวชนที่กระทำผิดซ้ำกับเยาวชน ที่กระทำผิดครั้งแรกมีลักษณะทางสังคมจิตใจไม่แตกต่างกัน ในด้านบุคลิกภาพ และเชาวน์ปัญญา เว้นแต่การทำหน้าที่ ทั่วไปในลักษณะการทำหน้าที่ของครอบครัว ที่ทั้งสองกลุ่ม มีค่าเฉลี่ยการรับรู้ต่างกัน เมื่อเปรียบเทียบกับเยาวชน กลุ่มปกติ พบว่า การทำหน้าที่ของครอบครัว และเชาวน์ปัญญา ของเยาวชนที่กระทำผิดซ้ำอยู่ในระดับปกติ แต่ในลักษณะ บุคลิกภาพ พบว่า ค่าเฉลี่ยลักษณะบุคลิกภาพของเยาวชนชาย ที่กระทำผิดซ้ำ มีค่าสูงกว่ากลุ่มปกติในบางองค์ประกอบ คือ ลักษณะความเป็นตัวของตัวเอง ชอบสังคม (A(+)) จิตใจ อ่อนไหว (I(+)) และชอบจินตนาการ (M(+)) ส่วน เยาวชนหญิงมีค่าเฉลี่ยสูงกว่ากลุ่มปกติในองค์ประกอบลักษณะ เปิดเผย กล้าแสดงออก ชอบสังคม (A(+)) ทำตนตามสบาย (F(+)) อาจหาญ (H(+)) ชอบจินตนาการ (M(+)) ควบคุมตนเอง (Q(+)(,3)) แต่ความมีเหตุผลอยู่ในระดับต่ำ (B(-)) ข้อค้นพบดังกล่าวแสดงว่าไม่สามารถนำลักษณะทางสังคม จิตใจมาอธิบายพฤติกรรมการกระทำผิดซ้ำ แต่ลักษณะบุคลิกภาพ บางประการ สามารถอธิบายพฤติกรมการกระทำผิดของ เยาวชนได้ ดังนั้นการปรับเปลี่ยนบุคลิกภาพของเยาวชนให้ เป็นไปในลักษณะบุคลิกภาพที่พึงประสงค์ อาทิ การพัฒนา อัตมโนทัศน์ที่ดี เป็นยุทธวิธีที่จะช่วยให้เยาวชนเหล่านี้ สามารถปรับตนให้อยู่ในสังคมได้อย่างเป็นสุข