การป้องกันการเสพสารระเหยนั้นทำ ได้ยาก เนื่องจากสารระเหยเป็นสารที่เป็น ส่วนประกอบอยู่ในสารที่จำเป็นต้องใช้ในครัวเรือน และงานอุตสาหกรรม ไม่สามารถทำให้เป็น สารเสพติดที่ผิดกฎหมายเหมือนกับยาเสพติดชนิดอื่น ๆ การให้ความรู้เรื่องพิษภัยของสารเสพติด สารระเหยจึงเป็นสิ่งที่มีความสำคัญ ทั้งต่อผู้ปกครองและตัวเด็กและเยาวชนเอง โดยจะต้องเริ่ม ตั้งแต่ในวัยเด็ก ควบคู่ไปกับการลดสาเหตุของการเสพ ซึ่งพบว่า เด็กที่เสพสารระเหยบางรายเท่านั้น ที่ก้าวจากการเป็นผู้ทดลองเสพ เป็นผู้เสพติดอย่างหนัก โดยเด็กที่ไม่หยุดเพียงแค่การทดลองเสพนั้น มักเป็นเด็กที่มีประวัติของการมีปัญหาครอบครัวและอยู่ในสภาพวะยากแค้นขัดสน พฤติกรรมการใช้สารเสพติดนั้นเป็นพฤติกรรมที่ป้องกันได้ และการติดสารเสพติดนั้นเป็น โรคทางสมองที่รักษาได้ ไม่ว่าเด็กและเยาวชนจะเสพสารเสพติดด้วยสาเหตุใด ไม่ว่าจะเป็นเพื่อ รักษาความเจ็บป่วยของตนเอง เช่น การลดความเศร้า ความกังวล หรืออยากรู้อยากลอง ตามเพื่อน การเสพสารเสพติดซ้ำ ๆ มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของสมองทั้งสิ้น แม้ว่าผู้ที่อายุยังน้อยอาจมีการฟื้น ตัวเร็วจากผลกระทบของการเสพสารเสพติดเพียงครั้งหรือสองครั้งแต่การเสพสารเสพติดบ่อยครั้ง เป็นเวลานานอาจมีผลให้สมองไม่สามารถฟื้นคืนกลับสู่สภาพเดิมได้ งานศึกษาวิจัยส่วนใหญ่เกี่ยวกับสารระเหย ได้แสดงให้เห็นถึงผลกระทบของสารระเหยต่อ การทำงานของระบบประสาทและการทำงานของสมองโดยออกฤทธิ์คล้ายกับสารเสพติดชนิดอื่น ๆ โดยเฉพาะประเภทที่เป็นตัวกดการทำงานของระบบประสาทส่วนกลาง (Central Nervous System Depressants) แต่อย่างไรก็ตาม งานการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับสารระเหยในด้านผลกระทบของระบบ ประสาทและการทำงานของสมองในประเทศไทยนั้นมีน้อยมาก ในขณะที่การศึกษาวิจัยใน ต่างประเทศมีเพิ่มสูงขึ้นในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา อย่างไรก็ตาม การศึกษาวิจัยเกี่ยวกับผลกระทบของ สารระเหยที่ผ่านมาส่วนใหญ่เป็นการศึกษาเพื่อตรวจสอบผลของสารระเหยบางชนิด เช่น โทลูอีน และเป็นการศึกษาถึงผลกระทบในระยะเฉียบพลันของการเสพสารระเหย แต่ยังขาดการศึกษา เปรียบเทียบผลกระทบของสารระเหยประเภทอื่น ๆ และผลกระทบในระยะยาวสำหรับผู้เสพสาร ระเหยอย่างหนัก เป็นระยะเวลานาน อีกทั้งการศึกษาด้านผลกระทบทางประสาท และการทำงาน ของสมอง โดยมากเป็นการศึกษาในกลุ่มสัตว์ทดลอง ยังขาดการศึกษาในมนุษย์ และการศึกษาใน มนุษย์ที่มียังขาดการศึกษาเปรียบเทียบกับกลุ่มปกติที่ไม่มีประวัติการเสพสารระเหย และนอกจากนี้ การศึกษายังขาดการศึกษาด้านความสามารถในการฟื้นตัวของสมองหลังจากการหยุดเสพ การศึกษาที่จะมีขึ้นต่อไปควรศึกษาผลกระทบของการเสพสารระเหยต่อพัฒนาการของ สมองของเด็กและวัยรุ่นในแต่ละช่วงวัย และการศึกษาลักษณะความผิดปกติของระบบประสาทและสมองที่พบในกลุ่มเด็กและวัยรุ่นที่เสพหนักเป็นระยะเวลานาน โดยแยกระหว่างความผิดปกติที่อาจ มีมาก่อนหน้าการเสพ และที่เป็นผลมาจากการเสพ เพื่อนำข้อมูลไปประกอบการพัฒนาแนวทางการ ป้องกันและบำบัดแก้ไขซึ่งมีอยู่น้อยมากต่อไป

สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุขและสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ